درمان قوز کمر(کیفوز): خمیدگی بالای کمر ناشی از ضربه و پوکی استخوان

قوز کمر

لغت “کیفوز” یک نوع منحنی در ستون فقرات را توصیف می‌کند. منحنی کیفوزی معمولا در ستون فقرات صدری (بخشی از ستون فقرات در ناحیه قفسه سینه) وجود دارد. منحنی کیفوزی مانند حرف “C” به نظر می‌رسد که در ان دهانه C به سمت جلو می‌باشد. اگرچه ستون فقرات صدری باید منحنی باشد، اگر منحنی در ستون فقرات صدری یک فرد بیش از 40 تا 45 درجه باشد، غیر طبیعی یا ناهنجاری ستون فقرات در نظر گرفته می‌شود.

کيفوز (قوز کمر) ممکن است نشانه‌ها و شدت‌های مختلف، از تغييرات جزئی در شکل کمر گرفته، تا انحراف شديد، مشکلات عصبی و درد مزمن را شامل شود. کیفوز در ستون فقرات قفسه سینه شایع‌تر است، هرچند که می‌تواند بر ستون فقرات گردن و کمری نیز تاثیر بگذارد. درمان‌های محافظه کارانه که معمولا توسط متخصصین طب فیزیکی توصیه می‌شود عبارتند از: داروها، ورزش، و انواع خاصی از بریس برای محافظت از ستون فقرات. جراحی همیشه به عنوان آخرین گزینه در نظر گرفته می‌شود.

انواع مختلف گوژپشتی در کودکان و بزرگسالان


انواع مختلفی از قوز کمر در بزرگسالان وجود دارد. این بخش در مورد انواع اصلی و علل کیفوز بحث می‌کند.

کیفوز وضعیتی

کیفوز وضعیتی

کیفوز وضعیتی، یا “قوز کمر”، نتیجه بد نشستن یا ایستادن است. این وضعیت در نوجوانان و افراد بالغ جوان بیشتر شایع است، چرا که اغلب هنگام ایستادن و نشستن قوز می‌کنند و این امر باعث می‌شود ستون فقرات به سمت جلو حرکت کند. به گفته متخصصین ارتوپد : “در بسیاری از فعالیت های روزانه ، وضعیت بدن طوری است که  دست ها به سمت جلو کشیده شده اند. با گذشت زمان، این وضعیت باعث می شود که سر و گردن به سمت جلو خم شده شانه ها و بازو ها  نیز و به نوبه خود به سمت داخل حرکت کنند. هیچ کس نمی خواهد که کارش به قوز درآوردن بکشد، اما وقتی ساعت‌های متمادی در مقابل یک صفحه نمایش بی حرکت نشسته باشیم ، جای تعجب نیست که بسیاری از ما شانه هایی خمیده و منقبض پیدا کنیم.” کیفوز وضعیتی اغلب با “هایپرلوردوز”ستون فقرات (پایین) کمر همراه است. ستون فقرات کمری به طور طبیعی دارای “لوردوز“، “یک منحنی “” C شکل در پشت می‌باشد..‌هایپرلوردوز به این معنی است که ستون فقرات کمری، با خم شدن بیشتر در جهت مخالف، کیفوز صدری بیش از حد را جبران می‌کند.

وقتی که روی یک سطح صاف دراز می‌کشید یا زمانی که ستون فقرات بیش از حد فراخ می‌شود، قوز کمر وضعیتی خود را اصلاح می‌کند. در تست اشعه ایکس، هیچ اختلال مهره‌ای وجود نخواهد داشت، زیرا آسیب یا تغییر شکل ساختاری باعث این نوع کیفوز نمی‌شود. در واقع، کیفوز وضعیتی به راحتی با آموزش در مورد وضعیت مناسب و برخی از نکات یادآورانه در مورد نحوه نشستن و ایستادن درست، اصلاح می‌شود. لازم نیست که درمان شامل گچ گرفتن، استفاده از بریس یا ورزش باشد. با این حال، تقویت عضلات کمر می‌تواند به وضعیت قرارگیری مناسب کمک کند.

کیفوز شوئرمن

در کیفوز شوئرمن، منحنی قفسه سینه معمولا 45 و 75 درجه است. همچنین گوه مهره‌ای بیش از پنج درجه در سه یا چند مهره که در کنار یکدیگر قرار دارند، وجود دارد. مهره‌ها در این موارد ظاهر مثلثی دارند، به طوری که با یکدیگر یک گوه می‌سازند و فضای طبیعی بین مهره‌ها را قطع می‌کنند. در بیماری شوئرمن همچنین گره‌های اشمورل در انتهای مهره‌های آسیب دیده (گوه‌ای) وجود دارد. این گره‌ها فتق‌های کوچکی از دیسک بین مهره ای (بالشتک بین هر مهره) در صفحه انتهایی مهره‌ها هستند. بیرون زدگی دیسک زمانی است که رشته‌های بیرونی دیسک (حلقه‌ها) آسیب دیده و ماده نرم درون هسته پالپی از فضای عادی خود بیرون می‌ریزد. در قوز کمر شوئرمن، رباط‌های طولی قدامی ضخیمی نیز وجود دارند و تنگی این رباط‌ها ممکن است به ناتوانی در ستون فقرات منجر شود. رباط‌ها، استخوان‌ها از جمله ستون فقرات را به هم متصل می‌کنند.

کیفوز مادرزادی

کیفوز مادرزادی به رشد غیر طبیعی ستون فقراتی اشاره دارد که به صورت ارثی وجود دارد. بدان معنی که فرد با نوعی نقص، از جمله تشکیل ناقص ستون فقرات متولد می‌شود، که می‌تواند منجر به کیفوز غیرطبیعی شدید شود. این کیفوز همچنین شایع‌ترین عارضه غیر آسیبی غیر عفونی پاراپلژی (فلج شدن قسمت پایین بدن) می‌باشد.

در کیفوز مادرزادی، رابطه تنگاتنگ (20-30٪) بین اختلالات مادرزادی با سیستم جمع آوری ادرار در بدن وجود دارد. اگر این نوع قوز مشکوک باشد، متخصص طب فیزیکی شما ممکن است انجام IVP  (نوعی اشعه ایکس که کلیه‌ها را بررسی می‌کند)، میلوگرام یا ام آر آی را پیشنهاد کند. میلوگرام و اسکن MRI به این منظور انجام می‌شوند تا از رشد طبیعی قسمت‌های ستون فقرات اطمینان حاصل شود.

علل ابتلا به بیماری کیفوز چیست؟


علل متعددی برای کیفوز وجود دارد. اولین علت مادرزادی است، به این معنی که بیماری از زمان تولد وجود دارد. مشکل ستون فقرات مادرزادی بر رشد ستون فقرات تاثیر می‌گذارد. علت دوم آسیب می‌باشد، به این معنی که قوز کمر به وسیله یک ضربه یا آسیب به ستون فقرات ایجاد می‌شود. علت سوم، عوامل آتروژنیک هستند. این عوامل در اثر درمان پزشکی یا جراحی ایجاد می‌شوند. در نهایت، پوکی استخوان در بزرگسالان می‌تواند سبب بروز کیفوز شود. پوکی استخوان بیماری است که منجر به از دست رفتن میزان عمده‌ای از توده استخوانی می‌شود و استخوان‌ها را شکننده و مستعد شکستگی می‌نماید. پوکی استخوان شایع‌ترین علت کیفوز در بزرگسالان است. این وضعیت در زنان به علت از دست دادن استروژن در دوران یائسگی و یا پس از یائسگی، بیش از مردان شایع است.

علل دیگر کیفوز

انواع مختلف بیماری‌های سیستمیک می‌تواند باعث ایجاد قوز کمر در طول زمان شوند. این شرایط شامل عفونت در ستون فقرات، سرطان یا تومورهایی که ستون فقرات را درگیر می‌کنند و انواع مختلف آرتروز سیستمیک می‌باشند. این نوع کیفوز در اثر تغییرات ستون فقرات اتفاق می‌افتد که توسط التهاب بافت در ناحیه اطراف ستون فقرات صدری ایجاد می‌شود. کیفوز همچنین می‌تواند در افراد مبتلا به بیماری بدخیم (سرطانی) دوران کودکی و با تابش به اسکلت محوری بدن ایجاد شود.

علائم ابتلا به قوز کمر کدامند؟


علائم کیفوز می‌تواند از ایجاد درد تا تاثیر شدید بر عملکرد ریه‌ها و قلب متفاوت باشند. قوز کمر می‌تواند دردناك باشد و باعث ایجاد درد در ناحیه قوز شود. اگر منحنی شدید باشد، می‌تواند شروع به وارد کردن فشار بر نخاع و ایجاد مشکلات ناشی از فشرده سازی اعصاب نخاعی شود. این وضعیت می‌تواند به ضعف در اندام‌های پایین بدن منجر گردد. در نهایت اگر کیفوز در ستون فقرات قفسه سینه باشد، وجود منحنی می‌تواند نفس کشیدن را دشوار کند و بر عملکرد قلب نیز تاثیر بگذارد.

درمان کیفوز


درمان کیفوز

گزینه‌های مختلف درمانی برای کیفوز وجود دارد. تا حد امکان، اولین انتخاب درمانی برای کیفوز بزرگسالان همیشه محافظه کارانه خواهد بود. با توجه به خطرات ممکن، جراحی نخاع همواره آخرین انتخاب درمانی می‌باشد. درمان‌های محافظه کارانه که معمولا توصیه می‌شوند شامل دارو، ورزش، و انواع خاصی از بریس برای محافظت از ستون فقرات می‌باشند.

دارو

اگر شما کیفوز مادرزادی شوئرمن دارید، بعضی از پزشکان ممکن است داروهای مسکن را تجویز کنند تا یک راه حل دائمی مثل عمل جراحی صورت گیرد.

بریس

بریس جهت درمان کیفوز

از آن جایی که کیفوز وضعیتی می‌تواند به طور کامل با بهبود نحوه نشستن و ایستادن اصلاح شود، بهتر است به طور جدی به فکر خرید یک بریس باشید. بریس‌ها یک اصلاح کننده فوری نیستند، اما پس از گذشت چند هفته استفاده مداوم، عضلات کمر شما آموزش می‌بینند تا مجددا حالت‌های قرارگیری درست را داشته باشند.

طب فیزیکی

طب فیزیکی جهت درمان کیفوز

طب فیزیکی و ورزش بخش مهمی از درمان قوز کمر در بزرگسال هستند. یک برنامه ورزشی خوب طراحی شده همچنین می‌تواند در بسیاری از بیماران به رفع درد کمک کند. متخصص طب فیزیکی یک برنامه ورزشی مناسب برای مورد خاص شما ارائه خواهد کرد. ضروری است که به این برنامه عمل کنید.

توصیه‌های معمول شامل موارد زیر است:

  • یادگیری مکانیک درست بدن برای حفظ موقعیت صاف بدن که اثرات کیفوز را خنثی می‌کند
  • انجام ورزش‌های منظم بی ضرر مانند شنا
  • حفظ میزان بالایی از فعالیت
  • انجام تمرینات کششی روزانه

ورزش

یکی از بهترین کارهایی که می‌توانید انجام دهید، ورزش‌های مناسب برای کیفوز است. تمرینات قوز کمر به طور خاص بر روی قسمتی از بدن شما تاثیر می‌گذارد که بیشتر آسیب دیده است و به شما کمک می‌کند که قوز کمر را بهبود ببخشید. محققان تمرینات کیفوز کمر را تحلیل کرده‌اند و نتیجه گرفتند که زمانی که عضلات کمر قوی داشته باشید، زاویه‌های کیفوز شما کاهش می‌یابد.

در اینجا 4 تمرین برای کیفوز مطرح شده است:

تصویر آینه‌ای

تصویر آینه‌ای تمرینی جهت درمان کیفوز

در این تمرین صاف و کشیده بایستید. اگر می‌خواهید، می‌توانید در مقابل یک دیوار قرار بگیرید سپس چانه خود را جمع کنید و سر خود را کمی به سمت شانه‌هایتان نزدیک کنید. اطمینان حاصل کنید که تیغه شانه تان با توجه به حرکت سر شما بالا و پایین برود. سعی کنید موقعیت را برای 30 ثانیه نگه دارید.

بسط کل بدن

هدف اصلی این ورزش تقویت عضلات کمر و کشش قفسه سینه است. باید تمرین را با صاف ایستادن شروع کنید، تیغه شانه‌های خود را پایین و رو به عقب بیاندازید و سینه خود را فراخ کنید. هر دو دست را بالا بیاورید تا یک Y تشکیل دهید. در حالی که در این موقعیت قرار گرفته‌اید، حتما 3 نفس عمیق بکشید، تمرکز خود را روی حفظ وضعیت درست قرار دهید.

انقباض سر

انقباض سر ورزشی جهت درمان کیفوز

این ورزش برای عضلات گردن فوق العاده است. بر روی زمین دراز بکشید و چانه خود را به سمت عقب بکشید. این وضعیت باید شبیه غبغب درست کردن به نظر برسد. موقعیت را برای حدود 15 ثانیه نگه دارید و تمرین را 5 تا 10 بار تکرار کنید.

غلتاندن ستون فقرات صدری روی رول فومی

استفاده از غلتک فومی جهت درمان کیفوز

این تمرین نیز در حالی دراز کش بر روی زمین انجام می‌شود. این بار از یک غلتک فومی استفاده کنید. غلتک فومی را در زیر بدن خود، و وسط کمر قرار دهید. سپس، بر روی رول بغلتید. به این ترتیب می‌توانید عضلات ستون فقرات صدری و همچنین عضلات کمر را ماساژ دهید.

جراحی

جراحی جهت درمان کیفوز

جراحی کیفوز با خطراتی همراه است. به همین علت، جراحی تنها زمانی توصیه می‌شود که مزایای مورد انتظار به مراتب بیش از خطرات باشد. جراحی در اکثر موارد کیفوز توصیه نمی‌گردد. جراحی ممکن است در موارد زیر توصیه شود:

  • درد – شايع‌ترين علت جراحی، تسکين درد، برای ناراحتی افزاینده مزمن می‌باشد. اغلب موارد جراحی‌های قوز کمر بزرگسالان برای از بین بردن درد شدید انجام می‌شود. با این حال، اگر درد به هر روش محافظه کارانه قابل کنترل باشد، جراحی معمولا توصیه نمی‌شود.
  • پیشرفت انحنا – پیشرفت ناهنجاری کیفوز یکی دیگر از دلایل جراحی است. اگر انحناء رو به بدتر شدن برود، ممکن است جراحی پیشنهاد شود. جراحی در این وضعیت برای جلوگیری از مشکلات ناشی از کیفوز شدید توصیه می‌شود.
  • زیبایی – در اغلب موارد قوز کمر، جراحی صرفا به خاطر ظاهر، توصیه نمی‌شود. با این حال، در بعضی موارد، کیفوز باعث ناهنجاری‌های فیزیکی می‌شود که برای بیمار غیر قابل تحمل است. در این موارد، جراحی تنها گزینه برای اصلاح وضعیت می‌باشد. اکثر موارد جراحی زیبایی کیفوز در افراد بالغ جوان انجام می‌شود که قوز کمر بسیار قابل توجهی دارند.

درمان واریس پا در بارداری: ناشی از فشار به رگ‌های خونی در حاملگی

درمان واریس پا در بارداری

آیا در حال حاضر که باردار هستید، متوجه رگ‌های واریسی ناخوشایند شده‌اید؟ آیا می‌دانید برای از بین بردن آن‌ها چه کاری می‌توانید انجام دهید؟ بارداری عوارض جانبی ناخواسته‌ای دارد و یکی از آن‌ها واریس می‌باشد. عادلانه نیست که بیشتر مواردی که در دوران بارداری اتفاق می‌افتد، باعث می‌شود که زنان احساس زشتی داشته باشند، به ویژه در زمانی که با تمام تغییراتی که در بدن آنها رخ می‌دهد، دست و پنجه نرم می‌کنند. اگر به اندازه کافی دقیق نگاه کنید، تقریبا به راحتی می‌توان در همه افراد رگ‌های نقطه‌ای را مشاهده کرد. این رگ‌ها ممکن است کوچک باشند، و کمی آبی یا قرمز رنگ و درست در زیر پوست قرار دارند. و بعد از آن به رگ‌های واریس می‌رسیم. رگ‌هایی که بزرگ شده اند و پر از خون هستند. از دیگر عوارض شایع در دوران بارداری می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • آکنه و جوش در بارداری
  • کمر درد
  • گرفتگی عضلات
  • سوزش سردل و رفلاکس معده
  • و …

(برگرفته از drsolmazmohamadi.com)

رگ‌های واریسی متورم، بزرگ، و برجسته‌تر از بقیه پوست شما به نظر می‌رسند، و اغلب آبی، بنفش و یا قرمز هستند. دلیل اینکه ممکن است یک رنگ آبی داشته باشند، این است که خونی که در ورید گیر کرده است، به دلیل عدم جریان در بدن اکسیژن خود را از دست می‌دهد. رگ‌ها می‌توانند در پاها، مچ پا و حتی نواحی دیگر وجود داشته باشند. حتی اگر چندان بدشکل نباشند، رگ‌های واریسی ممکن است دردناک نیز باشند. پزشک‌تان به شما می‌آموزد که چه چیزی باعث این رگ‌ها می‌شود، چه کاری می‌توانید در مورد آن‌ها انجام دهید و چه مدت باید منتظر باشید تا از بین بروند.

چه چیزی باعث واریس می‌شود؟


هورمون‌های جنسی زنانه یکی از علل اصلی واریسی در دوران بارداری هستند. زمانی که یک زن باردار است، بدن تحت تاثیر تغییرات زیادی قرار می‌گیرد. سطح هورمون‌ها تغییر می‌کند و این مسئله می‌تواند باعث تغییراتی در بدن از جمله افزایش پروژسترون شود. افزایش پروژسترون می‌تواند رگ‌های خونی را آرام کند که می‌تواند موجب تورم رگ‌ها گردد. علاوه بر این، هورمون‌های جنسی زنانه می‌توانند به طور مستقیم باعث ایجاد رگ‌های عنکبوتی، رگ‌های رشته‌ای و رگ‌های شکسته شوند. اگر سابقه واریس در خانواده‌تان وجود دارد، به احتمال زیاد شما هم دچار واریس خواهید شد. افزایش خون در بدن در دوران بارداری فشار اضافی بر روی رگ‌ها وارد می‌کند. همانطور که رحم رشد می‌کند، فشاری روی رگ‌های اصلی در ناحیه لگن ایجاد می‌شود. این فشار، به نوبه خود، باعث افزایش فشار روی رگ بزرگ در سمت راست بدن می‌گردد که به بزرگ سیاهرگ پایینی شناخته می‌شود. این فشار می‌تواند تماما بر رگ‌های پا وارد و به واریس منجر شود.

آیا رگ‌های واریسی به جز ظاهرشان علامت دیگری دارند؟


علائم رگ های واریسی

به طور معمول، شما قادر خواهید بود که رگ‌های واریسی را مشاهده و همچنین احساس کنید. اکثر افراد علائم دیگری را تجربه می‌کنند – این علائم می‌توانند شدت‌های مختلف داشته باشند. بعضی از آن‌ها کمی آزار دهنده هستند، در حالی که سایر موارد واریس می‌توانند مشکلات بیشتری به همراه داشته باشند. برخی از علائم شایع عبارتند از:

  • تورم مچ پا و پاها
  • خارش پوست روی رگ.
  • احساس خستگی در پاها
  • سوزش در پاها
  • تورم در کل پاها، نه فقط مچ پا و روی پاها.
  • درد ساق پا
  • تغییر در رنگ پوست شما.
  • پوسته پوسته شدن یا التهاب پوست.
  • زخم یا به راحتی خون افتادن.

واریس چگونه تشخیص داده می‌شود؟


تشخیص این وضعیت دشوار نیست. نیاز به هیچ آزمایش خون یا آزمایش دیگری ندارید. تشخیص بسیار سرراست خواهد بود. متخصص طب فیزیکی شما نگاهی به رگ‌های شما می‌اندازد و از شما سوالاتی در مورد سابقه پزشکی‌تان، از جمله وجود هر گونه مشکلی در پایین پا یا مشکلات عروقی که ممکن است داشته باشید، می‌پرسد. اما ظاهر واریس چیزی است که واقعا تشخیص متخصص طب فیزیکی شما را مشخص می‌کند.

طبق ظاهر، متخصص طب فیزیکی ممکن است در مورد هر گونه علائمی که با واریس همراه است سوالاتی بپرسد. همچنین متخصص طب فیزیکی باید در مورد هر کاری که می‌توانید انجام دهید تا رگ‌های شما بهتر شوند، توضیحاتی ارائه دهد. اگر هر گونه عوارض جانبی در ورید‌های عمیق‌تر از ورید‌های واریسی سطحی مشکوک باشد، ممکن است لازم باشد آزمایش‌های بیشتری انجام شود.

آیا خطرناک هستند؟


واریس اغلب در زنان باردار اتفاق می‌افتد، هر چند برخی از آن‌ها بدتر از بقیه به واریس دچار می‌شوند. اما اگر چه در مواردی ترسناک به نظر می‌رسند، معمولا مشکل بزرگی ایجاد نمی‌کنند. ممکن است با احساس بدی همراه باشند، اما سلامت شما و بنابراین سلامت کودک شما همچنان حفظ خواهد شد. اما گاهی اوقات، می‌تواند نشانگر یک مشکل بزرگتر باشد که می‌تواند به درمان نیاز پیدا کند.

برای کمتر مشخص بودن آن‌ها چه کاری می‌توانم انجام دهم؟


چند مورد وجود دارد که می‌توانید در خانه انجام دهید تا ظاهر رگ‌های خود را کنترل کنید. در حالی که اقدامات زیر باعث رفع کامل واریس نمی‌شوند، می‌توانند به کمتر قابل مشاهده بودن آن‌ها کمک کند.

پاهای خود را بالا بیاورید

پاهای خود را بالا بیاورید ورزشی جهت کاهش مشاهده واریس

وقتی باردار هستید، از هر فرصتی برای روی هم انداختن پاها استفاده کنید. این کار به شما کمک می‌کند تا تورم در مچ پا و ساق پاهای خود را که می‌تواند پاهای شما را مثل تنه درخت کند، کاهش دهید و همچنین می‌تواند به شما در مبارزه با وریدهای واریسی کمک نماید. اما برای به دست آوردن حداکثر سود، باید پاهای خود را بالاتر از سطح قلب خود نگه دارید.

از جوراب واریس استفاده کنید

جوراب واریس جهت کاهش مشاهده واریس

جوراب‌های واریس می‌توانند پا را به اندازه کافی فشرده کنند که کمک می‌کند تا جایی که لازم است فشار وارد شود و کمی از تنش روی رگ‌ها را برطرف نماید. شما باید از متخصص طب فیزیکی خود بپرسید که آیا جوراب واریس گزینه مناسبی برای شما می‌باشد. و باید اطمینان حاصل کنید که جوراب‌های واریس بیش از حد تنگ نباشند. این جوراب‌ها باید راحت باشند، نه اینکه جریان خون در قسمت‌های دیگر را مختل کنند.

این مسئله به خصوص در مواردی صادق است که جوراب واریس شما شما را نیز پوشش دهد. استفاده از لباس‌های تنگ روی شکم در دوران بارداری مناسب نیست و به هر حال متوجه می‌شوید که برایتان آزاردهنده خواهد بود. مزیت آن‌ها این است که می‌توانند به رفع احساس درد و خستگی پاها منجر شوند و به شما در جلوگیری از مشکلات دیگر مانند ترومبوز عمقی ورید و احساس سرگیجه در هنگام ایستادن کمک نمایند.

برای رفع یبوست تلاش کنید

رفع یبوست عاملی در کاهش واریس

یبوست چیز جالبی نیست و آهن اضافی که در ویتامین‌های دوران بارداری مصرف کرده‌اید، می‌تواند باعث یبوست شما شود. برای کمک به مبارزه با این وضعیت، مقدار زیادی فیبر بخورید، آب فراوان بنوشید، و اگر همچنان مشکل دارید، بهتر است با پزشک خود در مورد مصرف روان کننده مدفوع صحبت کنید که می‌تواند باعث کاهش فشار و به حداقل رسیدن درد شود.

مراقب وزن خود باشید

وزن مناسب جهت کاهش واریس

اگر تمام طول عمر خود را صرف مراقبت از وزن خود کرده‌اید، حاملگی می‌تواند این گونه به نظر برسد که به شما اجازه داده شده است که هر روز تا جایی که می‌توانید بخورید. اما این روش اشتباه است. در طول بارداری شما فقط در حدود 300 کالری بیشتر در روز نیاز دارید. و اگر در دوره بارداری به سرعت وزن زیادی به دست آورید، خود را در معرض بسیاری از مشکلات، از جمله افزایش خطر ابتلا به واریس قرار می‌دهید.

ورزش کنید

ورزش جهت کاهش واریس

بعضی از زنان شکایت دارند که ورزش موجب بدتر شدن وریدهای واریسی آن‌ها می‌شود، اما در حقیقت، می‌تواند کمک کنند باشد. ورزش می‌تواند با بهبود گردش خون، کمی از فشار روی رگ‌ها را کاهش دهد. و از آن جا که یکی از عوامل خطر برای وریدهای واریسی بیش از حد نشستن است، ورزش راهکار خوبی خواهد بود. شما باید ترکیب مناسبی از ورزش‌ها را انجام دهید. اگر واریس دارید، پیاده روی یک گزینه درمانی عالی برای شماست. در حالی که همچنان می‌توانید بدوید، باید مراقب باشید که این کار باعث می‌شود که تورم رگ‌های شما حتی بدتر شود. بنابراین بهتر است با احتیاط ادامه دهید و زمانی که متوجه شدید که وضعیت شما را تشدید می‌کند، دویدن را مختصر نمایید. یکی از چیزهایی که باید در مورد آن هوشیار باشید، بلند کردن وزنه است. نباید فشار بیشتری روی رگ‌های خود وارد کنید و بدن خود را تحت تنش قرار دهید و احتمالا وضعیت خود را بدتر نمایید.

درمان پس از بارداری


شما گزینه‌های متعددی دارید، از جمله:

  • بستن و رشته‌ای کردن رگ: این کار شامل ایجاد برش‌های کوچکی در رگ‌ها، بستن آن‌ها و برداشتن رگ‌ها می‌باشد.
  • بریدن شریان، که به فلبکتومی نیز شناخته می‌شود: این روش به صورتی است که چند برش کوچک در پوست ایجاد می‌شود تا رگ‌های واریسی بتوانند خارج شوند.
  • لیزر: لیزرها می‌توانند در خارج از پوست برای مراقبت از رگ‌های کوچکتر استفاده شوند و یا می‌توانند در داخل رگ استفاده شوند تا آن‌ها را مجبور به بسته شدن کنند.
  • اسکلروتراپی فوم یا شیمیایی: این روش از فوم یا یک ماده شیمیایی برای بستن بدون ضرر رگ به وسیله آسیب زدن و زخم کردن داخل آن استفاده می‌کند. اگر رگ بیش از حد بزرگ نباشد، این روش به بهترین شکل عمل می‌کند.
  • قطع رگ با رادیوفرکوئنسی: رادیوفرکوئنسی برای ایجاد اسکار داخل رگ و کمک به بستن آن استفاده می‌کند. این روش برای وریدهای واریسی بزرگ به خوبی عمل می‌کند.

اگر رگ‌های واریسی برای شما چندان مشکل آفرین نیستند و در مورد تاثیر زیبایی شناختی آن بر روی ظاهر خود نگرانی ندارید، لازم نیست به دنبال درمان باشید. هنگامی که زنان به دنبال درمان هستند، معمولا به دو دلیل می‌باشد- ظاهر یا ناراحتی.

با این حال به خاطر داشته باشید، تنها برداشتن رگ‌های واریسی به این معنا نیست که دیگر واریس به وجود نخواهد آمد. ممکن است در آینده نیاز به درمان‌های بیشتری داشته باشید. بهتر است این کار را انجام دهید، اما بعد از مدتی می‌تواند گران باشد.

درمان انحراف انگشت شست پا (هالوکس والگوس) با ارتز، ورزش قوز شست

انحراف انگشت شصت پا

بیماری انحراف انگشت شست پا یا هالوکس والگوس، بدشکلی و بیرون زدگی انگشت شست پا است که در این عارضه ابتدا مفصل متاتارسوفارنژیال (MTP) را تحت تاثیر قرار می‌دهد و اغلب با ناتوانی و درد پای قابل توجهی همراه است. این مفصل به تدریج منحرف می‌شود (انحراف جانبی مفصل MTP) و در نتیجه از محل اولیه متاتارس دور می‌شود در حالی که سایر انگشتان در سر جای خود قرار دارند. این عارضه، اغلب موجب توسعه بافت نرم و برجستگی استخوانی می‌شود که در سمت داخلی پا به نام بونیون پا نامیده می‌شود. در مرحله بعد، این تغییرات منجر به درد و کاهش عملکرد می‌شود، و موجب مشکلاتی مثل اختلال در راه رفتن (انداختن وزن بدن به روی بخش داخلی یا خارجی پا، برآمدگی پاشنه پا، کاهش تعادل در یک طرف بدن، خمیده شدن پا به سمت داخل) می‌شود.

بونیون پا به طور کلی شامل دو مرحله است. در مرحله اول، انگشت شست پا (در پزشکی به عنوان هالوکس شناخته می‌شود)، می‌چرخد و از مرکز خود در مفصل پا دور می‌شود (کج شدن انگشت شست پا)، و استخوان پشت انگشت شست پا که نیمی دیگر از مفصل (به عنوان متاتارس اول شناخته می‌شود) را تشکیل می‌دهد نیز، چرخیده و به سمت مرکز محور انگشتان منحرف می‌شود. این مفصل بزرگ شده سپس با کفش اصطحکاک پیدا می‌کند که باعث، پر از مایع شدن کیسه محافظ (شناخته شده به عنوان بورسا) به شکل برآمدگی در ناحیه اصطحکاک پیدا کرده، می‌شود. این بخش اغلب ملتهب و دردناک بوده و یا سفت می‌شود. دکتر فیزیوتراپیست می‌تواند با استفاده از درمان‌های مختلفی مانند اولتراسوند، یخ و تحریک الکتریکی و تمرین‌های مختلف به راست کردن عضلات پا کمک کرده و موجب افزایش انعطاف مفصل MTP شوند.

عوامل موثر در ابتلا به هالوکس والگوس


علت دقیق ابتلا به هالوکس والگوس به خوبی مشخص نشده است. با این حال، شناخته شده است که بعضی از عوامل در توسعه هالوکس والگوس ایفای نقش می‌کنند:

  • جنسیت (تا 10 برابر در زنان بیشتر است)
  • کفش (استفاده از کفش تنگ)
  • بدشکلی مادر زادی و یا استعداد ابتلا به هالوکس والگوس
  • گرفتگی مزمن آشیل
  • کف پای به شدت صاف
  • افزایش حرکت پس از بدشکلی اولیه مفصل متاتارسوس
  • بیماری‌های سیستمیک

پوشیدن کفش‌های تنگ و یا کفش پاشنه بلند در سنین بین 20 و 39 سال می‌تواند در توسعه هالوکس والگوس در سال‌های آتی بسیار موثر باشد. همچنین ممکن است که وجود ماهیچه‌های غیر عادی نیز تا حدی مسئول ایجاد هالوکس والگوس باشد. کج بودن شست پا با ارتزوز ران و زانو نیز مرتبط است و با BMI بالاتر نیز ارتباط معکوس دارد .

پیشگیری از ایجاد قوز انگشت شست پا


عوامل ارثی و یا داشتن استعداد (برای مثال به عنوان یک نتیجه سستی یکی از لیگامان‌ها) هالکوس والگوس قابل پیشگیری نیست اما سایر موارد هستد. به عنوان مثال، پوشیدن کفشی که مناسب پا است (نه خیلی تنگ) و اجتناب از پوشیدن کفش پاشنه بلند می‌تواند از عوامل مهم برای جلوگیری از هالوکس والگوس موثر باشد.

تشخیص انحراف استخوان شست پا


رادیوگرافی برای تعیین حضور هالوکس والگوس با نگاه کردن به زاویه‌ای که بین دو بخش طولی متاتارس اول و بند پروگزیمال تشکیل می‌شود، انجام می‌شود. اگر این زاویه بیشتر از 15 درجه باشد، هالوکس والگوس تشخیص داده می‌شود. زاویه 45-50 درجه سانتی باید جدی در نظر گرفته شود. درجه جابجایی سیزوموئید و میزان تغییر استئوارتزیت در مفصل MTP نیز باید در نظر گرفته شود. برای همین است که همیشه لازم است که از رادیوگرافی برای تعیین شدت هالوکس والگوس استفاده کرد. بنابراین، برای همین منظور شاخص منچستر تعریف شد. عدم وجود، خفیف، متوسط ​​و شدید، چهار سطح استاندارد شاخص منچستر برای هالوکس والگوس است. تحقیقات نشان داده است که این مقیاس از هر دو نظر آزمون مجدد و قابلیت اطمینان، قابل اعتماد (ارزش کاپا 0.77 و 0.86) است. بیمار باید هم در وضعیت نشسته و هم ایستاده مورد معاینه فیزیکی قرار گیرد. در جهت تحمل وزن، تغییر شکل به طور کلی به شکل برآمدگی است. در طول معاینه، وجود کف پای صاف و انقباض تاندون آشیل نیز باید ارزیابی شود. ارتفاع قوس طولی و ارتباط آن با انگشتان کوچکتر پا نیز باید بررسی شود.

درمان بیرون زدگی استخوان انگشت شست پا


اولین گزینه درمانی برای هالوکس والگوس ابتدا روش‌هایی به جز عمل جراحی است؛

  • تنظیم کردن کفش برای کمک به از بین بردن اصطکاک در سطح داخلی (بونیون پا) انجام می‌شود، به عنوان مثال، بیماران باید از کفشی با کف پهن‌تر و بزرگتر استفاده کنند.
  • مشکل صاف بودن کف پا نیز ممکن است توسط یک ارتز رفع شود. صاف بودن شدید کف پا می‌تواند به عود مجدد هالوکس والگوس، بعد از عمل جراحی منجر شود.
  • تاندون آشیل انقباض یافته ممکن است نیاز به کشش و یا حتی افزایش طول داشته باشد.
  • این نوع درمان می‌تواند در مراحل اولیه برای هالوکس والگوس پا اعمال شود یعنی زمانی که انقباض ثانویه بافت‌های نرم و تغییرات سطوح مفصلی دائمی نشده است.

مدیریت درمان فیزیکی

در نتیجه برای کاهش اختلالات راه رفتن، در اثر بیماری انحراف انگشت شست پا، انواع درمان فیزیکی می‌تواند شامل این موارد باشد:

  • استفاده از کفش با کف پهن‌تر و عمیق‌تر
  • افزایش انعطاف مفصل MTP
  • از بین بردن فشار ناشی از تحمل وزن (با استفاده از ارتز)
  • موبلیزه کردن سیزوموئید: فیزیوتراپیست موبلیزه کردن درجه 3 مفصلی را برای سیزوموئید جانبی و میانی ناشی از MPJ اعمال می‌کند. که یکی از انگشتانی است که در ناحیه پروگزیمال قرار دارد و برای اعمال نیروی پروگزیمال به دیستال مورد استفاده قرار می‌گیرد و باعث می‌شود که سیزوموئید به نقطه پایان حرکت خود برسد (جابجایی دیستال). این‌ها همراه با نوسانات زیادی در دامنه ریتم نوسانات حرکتی هستند. در این روش نباید MPJ بیشتر از 20 درجه سانتی حرکت داده شود.
  • تقویت ماهیچه نازک نی
  • آموزش راه رفتن: فاز استنس، می‌تواند با آموزش بلند کردن پاشنه پا در موقعیت‌های فیزیولوژیکی خود در بخش‌های جانبی پاشنه پا انجام شود. فاز استنس را می‌توان با تحمل وزن روی متاتارس اول در حین استنس پایان آن، انجام داد و همچنین آموزش فعال فشار وارد کردن توسط فلکسور هالوکس، لانگوس فلکسور و عضلات برویس و ماهیچه‌های لومبریکال انجام می‌شود. در طول آموزش راه رفتن با گیت نیز، برخی حرکات می‌تواند آموزش داده شود.

این تمرینات اطمینان حاصل می‌کند که درد را کاهش داده و عملکرد را احیا می‌کند.

فیزیوتراپی باید یک برنامه گسترده، از جمله استخر چرخشی، اولتراسوند، یخ، تحریک الکتریکی، موبیلیزه کردن MTJ و ورزش را شامل شود.

ورزش برای قوز شست پا

کوتاه کردن پا

کوتاه کردن پا

تمرین کوتاه کردن پا کوتاه به معنی بالا بردن عضلات درونی پا (عضله اسکلتی، فلکسور بلند کننده شست انگشتان و عضلات متصل به سر پا) است در حالی که پاشنه و جلوی پا بر روی زمین نگه داشته می‌شوند بدون اینکه پیچش یا حلقه زدن انگشتان پا به کف زمین انجام شود، بنابراین کوتاه کردن پا بر اساس حرکت کف پا به سمت عقب و به سمت پاشنه پا است. انگشتان پا باید از روی زمین بلند شوند و شما باید افزایش قوس داخلی پا را مشاهده کنید. پا را به مدت 5 ثانیه در این وضعیت نگه دارید و تا زمان خستگی این حرکت را تکرار کنید.

باز کردن انگشت پا

باز کردن انگشت پا

برای انجام تمرین باز کردن انگشتان پا، آنها را بالا آورده و از هم باز کنید در حالی که پاشنه پا بر روی زمین قرار دارد. بعد، پا را به سمت پایین فشار داده و به طور همزمان انگشت شست پا را به سمت پایین و به سمت داخل پا فشار دهید. این حالت را به مدت 5 ثانیه نگه دارید و آنقدر تکرار کنید تا خسته شوید. این ورزش به طور اختصاصی‌تری قادر به مورد هدف قرار دادن عضله دور کننده هالوکس است.

بالا بردن پاشنه پا

بالا بردن پاشنه پا

ورزش دیگری که برای رفع مشکل هالوکس والگوس توصیه می‌شود، بلند کردن پاشنه پا است، که نه تنها بر عضلات ساق پا، بلکه بر تیبیال خلفی و نازک نی نیز اثر دارد، که به حمایت از قوس میانی پا و جلوگیری از پهن شدن پا کمک می‌کند. برای انجام این تمرین، زانو باید کمی خم شود و سپس پاشنه‌های پای خود را از روی زمین بالا برده که موجب می‌شود بیشتر وزن بدن به سمت داخل پای شما و یا به پایه انگشت شست پا منتقل شود. اطمینان حاصل کنید که پاشنه پای شما به سمت داخل قرار دارد و سعی کنید در صورت لازم بودن، بیشتر به جلو خم شوید تا بتوانید تعادل خود را حفظ کنید. به مدت 5 ثانیه در این وضعیت باقی بمانید و سپس مجددا آن را تکرار کنید.

کشش انگشت پا

کشش انگشت پا

بر روی زمین بنشینید و پاهای خود را در مقابلتان دراز کنید. نقطه انگشتان پای خود را برای پنج ثانیه راست نگه دارید و سپس آنها را برای پنج ثانیه حلقه کنید. 10 بار در روز این فرآیند را تکرار کنید.

توپ رولی

توپ رولی

برای کمک به تسکین درد پا، یک توپ کوچک را در زیر پای خود قرار دهید به طوری که زیر قوس پای شما قرار گیرد. این کمک می‌کند تا عضلات اسکلتی کف پای شما ماساژ داده شوند، که به خم شدن و دور شدن انگشت شست پا در اثر هالوکس والگوس کمک می‌کند.

برداشتن اشیاء با انگشتان پا

برداشتن اشیاء با انگشتان پا

برداشتن اشیاء از روی زمین با انگشتان پا یک راه عالی برای انعطاف پذیر نگه داشتن پاهای خود می‌باشد و بدون درد است. شما می‌توانید هر چیزی را از تیله گرفته تا اسباب بازی‌های کوچک را با کمک انگشتان پا بردارید. هر آنچه که شما تصمیم به “بلند کردن” آن با استفاده از انگشتان خود دارید، به آرامی از روی زمین بردارید و آنها را یا به سمت دیگر و یا در درون یک کاسه یا سطل بیندازید. تا حدود 20 شی را در هر روز انتخاب کنید تا به کاهش درد بونیون خود کمک کنید.

برای بسیاری از مردم انقباض عضلات به طور اختیاری دشوار است، بنابراین، ممکن است لازم باشد که تحت نظر یک فیزیوتراپیست این تمرینات را به درستی آموزش ببینید. فیزیوتراپی برای بسیاری از دوندگان که مسافت‌های طولانی را باید بدوند توصیه می‌شود زیرا اغلب دچار بونیون می‌شوند.

آیا جراحی برای درمان بونیون توصیه می‌شود؟


هر چند در برخی موارد عمل جراحی برای اصلاح استخوان بونیون لازم است اما باید تنها وقتی در نظر گرفته شود که از سایر درمان‌های غیر جراحی نتیجه‌ای گرفته نشود و درد شدیدی وجود داشته باشد. انجام عمل جراحی صرفا به منظور مقاصد زیبایی، وقتی که هیچ درد یا نشانه دیگری وجود ندارد، موجب خطرات بالقوه عمل جراحی می‌شود، و به همین علت توصیه نمی‌شود.

چگونه از انحراف مجدد استخوان شست پا جلوگیری کنیم؟


بونیون در آینده موجب بدشکلی پا خواهد شد و بونیونی که همراه با درد باشد، مجددا عود خواهد کرد. دلیل اصلی این عارضه مشکلات بیومکانیکی است و علاوه بر کنترل عضلانی، فیزیوتراپ باید بیومکانیک پا را ارزیابی کرده و ممکن است استفاده از یک ارتز غیر اختصاصی و یا یک ارتز سفارشی را توصیه کند. از پوشیدن کفش‌های پاشنه بلند و کفش‌های دارای کف تنگ نیز باید پرهیز کنید.

“کپی فقط با ذکر منبع و لینک بلامانع است.”

درمان پای ضربدری در کودکان با ورزش: ناشی از جابه جایی استخوان ران

درمان پای ضربدری کودکان

زانوی ضربدری یک اصلاح برای توصیف انحراف( رو به خارج مفصل) در هم‌ترازی زانوها است. در علم ارتوپدیک این عارضه ژنووالگوم نامیده می‌شود. پزشکان این عارضه را با عنوان یک جابجایی عرضی بیش از حد در قسمت پایین پا نسبت به قسمت بالای پا توصیف می‌کنند. هنگامی که زانوها در این حالت غیرمعمول باقی می‌مانند، خطر درد زانو  و آسیب افزایش می‌یابد.

فیزیوتراپیست‌ها باید کودکان را به ویژه در سن رشد تشویق به ارزیابی برای عارضه‌ی ژنووالگوم کنند. گزینه‌های درمان بعد از بلوغ اسکلتی محدودتر می‌شوند. بنابراین بهتر است این عارضه هر چه زودتر درمان شود. فیزیوتراپیست برخی از تمرینات اصلاحی، زانوبند، بریس و درمان‌های دیگر را به منظور اصلاح انحراف زانو توصیه می‌کند.

علل ایجاد پای ضربدری در کودکان


برخی از علل ژنووالگوم عبارتند از آسیب به استخوان ساق پا، اُستِئومیِلیت یا عفونت استخوانی، آرتریت روماتوئید و نرمی استخوان که یک بیماری ناشی از کمبود ویتامین D است. مطالعات نشان داده‌اند که علت این که فیزیوتراپیست‌ها در سال‌های اخیر متوجه وجود عارضه‌ی زانوهای ضربدری در بسیاری از افراد شده‌اند، کمبود ویتامین D است. ویتامین D در طی سال‌های جوانی، برای کمک به رشد استخوان و همچنین پیشگیری از پوکی استخوان و استئوپنی در آینده، مصرف میتامین D ضروری است.

پای ضربدری در کودکان باعث بروز چه مشکلاتی می‌شود؟ 


ژنووالگوم باعث ایجاد زوایای بیش از اندازه‌ در مفصل ران و زانو می‌شود. نیروهای فشاری و باری که روی عضلات و مفاصل قرار می‌گیرند می‌توانند فرد را در معرض خطر آسیب قرار دهند. مفاصلی که با عارضه‌ی ژنووالگوم تحت تاثیر قرار می‌گیرند عبارتند از: زانوها، مچ پا، لگن، و ستون فقرات که می‌تواند منجر به حالت نشستن و ایستادن غیرطبیعی شده و به نوبه‌ی خود بر مفاصل دیگر نیز تاثیر می‌گذارد که باعث درد و مشکلات حرکتی می‌شود. دیگر عوارض احتمالی عبارتند از مشکل راه رفتن (که به ندرت رخ می‌دهد)، کاهش اعتماد به نفس به دلیل ظاهر ناخوشایند این عارضه از لحاظ زیبایی، و شروع زود هنگام آرتریت در زانو. اُستئوآرتریت ممکن است در افراد مبتلا به زانوی ضربدری ناشی از میزان فشار و تقلای غیرطبیعی که بر روی قسمت خارجی مفصل زانو قرار دارد، رخ دهد. یک مثال خوب برای این مشکل، فرسایش یک تایر ماشین ناهمتراز است، در صورتی که همترازی اصلاح نشود، تایر در یک طرف فرسوده خواهد شد و طول عمر تایر را کوتاه می‌کند. کودکان مبتلا به زانوهای ضربدری اغلب دارای قوس‌های داخلی فرو رفته در کف پایشان هستند و استخوان های داخلی مچ پا نیز عموما پایین‌تر از استخوان های بیرونی مچ پا هستند.

پای ضربدری در کودکان چگونه تشخیص داده می‌شود؟


پای ضربدری در کودکان چگونه تشخیص داده می‌شود

ارزیابی تشخیص ژنووالگوم باید شامل سابقه‌ی کامل، از جمله سؤالات مربوط به تاریخ تولد، توالی تکاملی حرکات درشت، سابقه خانوادگی و سابقه مربوط به رژیم غذایی باشد. نگرانی‌های والدین معمولا مربوط به نقایص زیبایی، بدترکیبی و کارایی فاکشنال می‌باشد. کودکان مبتلا به خمیدگی فیزیولوژیکی پا معمولا در رحم در دوران بارداری و تولد نرمال داشته اند و در فواصل مناسب به نقاط عطف رشد می‌رسند. با این حال سابقه‌ی خانوادگی می‌تواند نشان دهد که آیا برای دیگر خواهر و برادران یا اعضای خانواده چنین نگرانی‌ها و یافته‌هایی وجود داشته یا نه. الگوی رشد و سابقه‌ی رژیم غذایی معمولا طبیعی هستند. کودکان مبتلا به ژنووالگوم پاتولوژیک معمولا سابقه بدشکلی پیشرونده دارند و به علت زمینه‌ای، سابقه آسیب، عفونت، کمبودهای مربوط به رژیم غذایی یا بیماری سیستمیک وابسته هستند.

چرا باید پاهای ضربدری در کودکان را درمان کرد؟


با زانوهای ضربدری، شما همترازی مطلوب در کل پاها را از دست می‌دهید. در نتیجه، خطر بیشتری برای ابتلا به مشکلات زیر وجود دارد:

  • آرتروز
  • آسیب رباط
  • پارگی‌های منیسک
  • مشکلات مربوط به کاسه‌ی زانو
  • (… و بسیاری از مشکلات دیگر مربوط به قسمت پایین کمر، لگن و مچ پا!)

راه‌های درمان زانو و پای ضربدری در کودکان


طیف گسترده‌ای از گزینه‌های درمان شامل محدودیت‌های سبک زندگی، بریس، تمرینات ورزشی و فیزیوتراپی وجود دارد. بعضی موارد شدید ممکن است حتی نیاز به جراحی داشته باشند. ژنووالگوم خفیف را می‌توان با تمرینات تقویتی که به دوباره تراز کردن و همترازی زانو کمک می‌کنند، اصلاح کرد.

تقویت به عنوان درمان

عضلات ضعیف شده با عنوان همسترینگ داخلی، ماهیچه پهن درونی و ماهیچه‌ی چهار سر ران شناخته می‌شوند. تقویت این عضلات ضعیف و اصلاح دوباره‌ی حالت ایستادن و نشستن مناسب باعث بهبود این عدم توازن می‌شود.

ماهیچه پهن درونی

ماهیچه پهن درونی

راحت روی زمین یا یک زیر انداز بنشینید و پاهایتان را جلویتان قرار دهید. برای این تمرین شما بدون حرکت دادن هیچگونه مفصلی قسمت جلوی بالای پا را منقبض می‌کنید. انگشتان پا باید کمی به سمت بیرون قرار گیرند و پا منقبض شود. تصور کنید کاسه‌ی زانویتان را به سمت لگن می‌کشید. انقباض را به مدت 5 ثانیه نگه دارید و این تمرین را در هر پا، 3 تا 5 مرتبه تکرار کنید. شما می‌توانید از دستگاه ورزشی ماهیچه‌ی پهن درونی استفاده کنید.

تمرین پلانک کناری

تمرین پلانک کناری

تمرینات پلانک کناری، عضلات دور کننده لگن را در خارج از ران تقویت می‌کنند. این عضلات به بیرون کشیدن زانو و لگن کمک می‌کنند و باعث بهبود موقعیت ضربدری در زانوها می‌شوند. برای تمرینات پلانک کناری باید روی پهلوی آسیب دیده دراز بکشید و پاها را روی یکدیگر قرار دهید. ساعد روی زمین و آرنج به طور مستقیم زیر شانه قرار می‌گیرد. باسن را از زمین بالا بیاورید و سپس به آرامی بدون حرکت پس و پیش دوباره باسن را پایین بیاورید.

استپ آپ پهلو

استپ آپ پهلو

تمرینات استپ آپ پهلو، ماهیچه‌های دور کننده مفصل ران (عضلات ابداکتور مفصل هیپ) را تقویت می‌کنند. علاوه بر این، عضله چهارسر را به کار می‌گیرند، که به حفظ هم‌ترازی مناسب زانو کمک می‌کند و باعث استواری مفصل می‌شود. این تمرین با ایستادن یک وری کنار یک پله و قرار دادن پا روی پله انجام می‌شود. باید یک حالت صاف و عمودی داشته باشید و پای دیگر را به آرامی بلند کرده و روی پله قرار دهید، و سپس دوباره پا را پایین آورده و روی زمین قرار دهید. هنگام انجام این تمرین نباید اجازه دهید زانوی درگیر از انتهای انگشتان پا فراتر رود یا وارد موقعیت پای ضربدری شود. می‌توان برای اطمینان از اینکه موقعیت زانو مناسب است از آینه استفاده کرد.

تمرین لانگز ایستا

تمرین لانگز ایستا

تمرین لانگز ایستا همچنین ماهیچه‌های چهارسر را به کار می‌گیرد و به جلوگیری از بهبود زاویه به طرف داخل زانو کمک می‌کند. این تمرین با برداشتن یک گام بزرگ به جلو در حالت ایستاده انجام می‌شود. هنگامی که این کار انجام می‌شود، هر دو زانو خم می‌شوند، مثل اینکه قصد دارید زانوی پشتی را روی زمین قرار دهید. در نهایت، زانوها دوباره به حالت ایستاده بازمی‌گردند و صاف می‌شوند. به هیچ وجه نباید در حین انجام این تمرین زانوی جلویی از انتهای انگشتان پا فراتر رود یا وارد موقعیت پای ضربدری شود.

حرکت پل باسن تک پا

حرکت پل باسن تک پا

حرکت پل باسن تک پا به تقویت عضلات سرینی و عضلات چرخاننده خارجی در باسن کمک می‌کند. این ماهیچه‌ها با چرخش درونی ران که در نتیجه‌ی عارضه‌ی زانوی ضربدری رخ می‌دهد، مقابله می‌کنند. برای انجام این تمرین باید به پشت دراز بکشید و همانطور که زانوها خم هستند کف پاها روی زمین قرار بگیرند. با عضلات درگیر شکم، باسن باید از روی زمین بلند شود. سپس یک پا از زمین برداشته می‌شود و در حالی که باسن بالا آورده می‌شود زانو صاف است. سپس دوباره باسن به آرامی روی زمین قرار می‌گیرد. یک مطالعه نشان داده است که هر یک از تمریناتی که قبلا شرح داده شده می‌توانند به طور موثر عضلات ران و زانو را به کار بگیرند، که باعث جلوگیری از زانوی ضربدری می‌شود. فیزیوتراپیست‌ها توصیه می‌کنند که 1 تا 3 مجموعه از 8 تا 12 تکرار از هر تمرین برای بهبود قدرت در افراد مبتدی انجام شود. با پیشرفت قدرت می‌توان فعالیت‌های پویاتر، مانند پریدن و دویدن را به منظور حفظ هم‌ترازی مناسب زانو انجام داد.

جراحی

کودکان کوچکتر از 10 سال و کودکانی که زاویه تیبوفومورال بیشتر از 15 تا 20 درجه و یا فاصله اینترمالئولار بیش از 8 سانتیمتر دارند، کسانی که قد کوتاهی دارند یا درگیری نامتقارن دارند و کسانی که مبتلا به بدشکلی پیشرونده پس از 4 سالگی هستند باید برای بررسی علل رشدی و یا متابولیکی توسط رادیوگرافی و به صورت بالینی ارزیابی شوند. اگر زاویه تیبوفومورال بیش از 15 درجه یا فاصله اینترمالئولار 10 میلیمتر پس از 10 سالگی همچنان باقی بماند، بعد از سن 10 سالگی، بعید است که مشکل به صورت خود به خودی اصلاح شود و احتمالا به عمل نیاز است.

“کپی فقط با ذکر منبع و لینک بلامانع است.”

درمان گودی کمر (لوردوز) کودکان ناشی از قوس زیاد و رشد ناقص ماهیچه

درمان گودی کمر(لوردوز)

لوردوز (قوس کمر یا گودی کمر) یک نوع انحنای ستون فقرات است که در آن منحنی نرمال داخلی قسمت پایین کمر، دارای انحنای زیاد است. این انحنای بیش از اندازه می‌تواند باسن‌ها را برجسته‌تر نشان دهد و به کودک ظاهری با “قوس و فرورفتگی ستون فقرات” بدهد. ستون فقرات عادی، زمانی که از پشت نگاه می‌کنید مستقیم به نظر می‌آید. در حالی‌که، یک ستون فقرات تحت تاثیر لوردوز نشان‌دهنده انحنای استخوان‌های کمر (مهره‌ها) در ناحیه پایین کمر است، که از بغل قابل مشاهده است. یکی از موثرترین درمان‌های لوردوز در کودکان فیزیوتراپی است. جراحی و استفاده از کمربند، راه‌های دیگری برای درمان لوردوز هستند.

هدف درمان این است که پیشرفت منحنی را متوقف کند و ناهنجاری را به حداقل برساند. مدیریت لوردوز به علت آن بستگی دارد. اگر قوس کمر به وضعيت بد مرتبط باشد، تمرين ساده ممکن است کافي باشد. با این حال، قوس کمری که به علت مشکل باسن (هیپ) ایجاد می‌شود، ممکن است به عنوان بخشی از مشکل باسن درمان شود. تشخیص زودرس قوس کمر برای درمان موفقیت‌آمیز مهم است. متخصصان اطفال و یا متخصصان فیزیوتراپی معمولا به دنبال علائمی هستند که لوردوز ممکن است وجود داشته باشد. فیزیوتراپیست فرزند شما ممکن است از ماساژ درمانی یا بریس کمر استفاده کند یا از فرزندتان بخواهد تمرینات مختلفی را به منظور تقویت عضلات کمر انجام دهد.

علل ابتلا به قوس کمر در کودکان


علت قوس کمر با اکوندروپلازی (بیماری مادرزادی استخوان که موجب بدهنجاری و کم رشدی اسکلت می‌شود) و اسپوندیلولیستیس (لغرش به جلوی مهره کمر) مرتبط است. با این حال، لوردوز ممکن است به وضعيت بد، یک مشکل مادرزادی (از بدو تولد) در مهره‌ها، مشکلات عصبی عضلانی، جراحی کمر، یا مشکل لگن یا هیپ مربوط باشد. از جمله دیگر علل گودی کمر عبارتند از:

  •  پوکی استخوان: ضعیف شدن مهره‌ها و به راحتی شکستن آنها
  • چاقی: یکی از علل گودی کمر
  • سفتی عضله‌های کمر
  • نرمی استخوان

(منبع: lumbar.ir )

علائم لوردوز کمر در کودکان


هر کودک ممکن است علائم متفاوتی داشته باشد. مهمترین ویژگی بالینی لوردوز برجستگی باسن است. علائم بسته به این‌که لوردوز با سایر نقص‌ها مانند دیستروفی عضلانی، دیسپلازی رشدی ران، یا اختلالات عصبی-عضلانی رخ می‌دهد، متفاوت خواهد بود. درد کمر، درد پایین پاها و تغییرات در عادات روده و مثانه معمولا با گودی کمر ارتباط ندارند. کودک مبتلا به این نوع علائم نیاز به ارزیابی فوری پزشکی توسط یک درمانگر فیزیکی دارد. علائم گودی کمر ممکن است شبیه سایر شرایط یا ناهنجاری‌های ستون فقرات باشد، یا ممکن است به علت آسیب یا عفونت باشد. همیشه برای تشخیص با پزشک کودک خود مشورت کنید.

گودی کمر در کودکان چگونه تشخیص داده می‌شود؟


درمانگر فیزیکی قوس کمر را با تاریخچه کامل پزشکی کودک، معاینه فیزیکی و آزمایش‌های تشخیصی تشخیص می‌دهد. پزشک فرزند شما پرونده کامل تولد و پیش از تولد فرزندتان را دریافت می‌کند و در مود اینکه آیا سایر اعضای خانواده مبتلا به قوس کمر بوده‌اند یا خیر سؤال می‌کند.روش‌های تشخیصی ممکن است عبارتند از:

  • اشعه ایکس. این آزمایش تشخیصی از پرتوهای انرژی الکترومغناطیسی نامرئی برای تولید تصاویری از بافت‌ها، استخوان‌ها و اندام‌های داخلی بر روی فیلم استفاده می‌کند. این تست برای اندازه‌گیری و ارزیابی منحنی استفاده می‌شود. با استفاده از اشعه ایکس کامل ستون فقرات، پزشک یا رادیولوژیست زاویه منحنی ستون فقرات را اندازه‌گیری می‌کند. تعيين درمان معمولا مي‌تواند براساس اين اندازه‌گيري باشد.
  • اسکن استخوان. اسکن استخوان یک روش تصویربرداری هسته‌ای برای ارزیابی هر گونه تغییرات دژنراتیو و/ یا آرتریت در مفاصل، برای تشخیص بیماری‌های استخوانی و تومورها، برای تعیین علت درد یا التهاب استخوان است. این تست برای این است که از هرگونه عفونت و یا شکستگی جلوگیری کند.
  • تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI). این روش تشخیصی از ترکیبی از آهن‌رباهای بزرگ و یک رایانه برای تولید تصاویر دقیق از اندام‌ها و ساختارهای داخلی بدن استفاده می‌کند. این آزمایش برای جلوگیری از هرگونه اختلالات مرتبط با نخاع و اعصاب استفاده می‌شود.
  • اسکن کامپیوتری توموگرافی (CT). این روش تصویربرداری تشخیصی از ترکیب اشعه ایکس با تکنولوژی کامپیوتری برای تولید تصاویر افقی یا محوری بدن (که اغلب به نام برش‌ها شناخته می‌شوند) استفاده می‌کند. سی تی اسکن تصاویر دقیق هر بخشی از بدن، از جمله استخوان‌ها، ماهیچه‌ها، چربی و اندام‌ها را نشان می‌دهد. سی تی اسکن دقیق‌تر از اشعه ایکس عمومی است.
  • آزمایش خون

لوردوز درکودکان چگونه درمان می‌شود؟


درمان بستگی به علائم، سن و سلامت عمومی کودک شما خواهد داشت. همچنین بستگی به شدت وضعیت دارد. هدف درمان این است که از بدتر شدن منحنی در قسمت پایین کمر و تغییر شکل آن جلوگیری شود. درمان بستگی به علت لوردوز دارد. درمان همچنین به مقدار رشد اسکلتی که برای فرزند شما باقی مانده است، بستگی دارد. نظارت و آزمایشات مکرر، ماساژ درمانی، TENS، استفاده از بریس کمر و انواع مختلف تمرینات ممکن است مفید باشند.

نظارت و آزمایشات مکرر:

کودک شما نیاز دارد که اغلب اوقات برای بررسی منحنی ستون فقرات به هنگام رشد به پزشک مراجعه کند.

ماساژ درمانی:

ماساژ درمانی درمانی جهت گودی کمر

ماساژ واقعا می‌تواند به شل شدن عضلات سفت و کاهش درد مرتبط با لوردوز کمک کند، بنابراین ماساژ همراه با ورزش بهترین دارو است که عضلات کمر را شل کرده و ماهیچه‌های شکم را سفت می‌کند و تعادل و آگاهی از وضعیت را تقویت می‌کند و قوسی کمر می‌تواند درمان شود.

استفاده از بریس کمر

استفاده از بریس کمر جهت اصلاح گودی کمر

استفاده از بریس کمر برای کنترل و اصلاح انحنا در کودکان. این پشتیبان انعطاف‌پذیر قابل رؤیت به بهبود وضعیت کودک شما کمک کرده و می‌تواند به اصلاح منحنی کمر کمک کند. همچنین متخصصان پیشنهاد می‌کنند “سعی کنید همراه با پوشیدن کمربند طبی تمرینات تقویت عضلات میان‌تنه را انجام دهید و انعطاف‌پذیری عضلات لگن را نیز بیشتر کنید.”(https://doctorsaeedi.com/)

درمان سایر مشکلات سلامتی:

گودی کمر ممکن است نتیجه برخی از بیماری‌های دیگر، مانند ناهنجاری هیپ باشد. درمان این مشکل توسط درمانگر فیزیکی ممکن است کمک کند.

تمرینات:

اگر لوردوز به وضعیت بد وابسته باشد، تمرین ساده ممکن است مفید باشد.در مطالعه‌ای اثر تمرینات خاص بر روی انحنای پایین ستون فقرات، قدرت عضلات کمر و درد مزمن پایین کمر بررسی شده است. فعالیت شامل تمرینات تثبیت کننده کمری بود:

ورزش سوپرمن

ورزش سوپرمن جهت درمان گودی کمر

  • دراز بکشید، صورت رو به پایین باشد، و بازوهایتان را در مقابل خود بکشید.
  • به‌طور همزمان دست‌ها، پاها و قفسه سینه خود را از زمین بلند کنید.
  • در حالی‌که نفس خود را بیرون می‌دهید (بازدم)، به مدت 2 ثانیه این حالت را نگه دارید.
  • دست‌ها، پاها و سینه را در حالی‌که نفس می‌کشید (دم)، به آرامی پایین بیاورید.

بالا رفتن با چهار دست و پا

  • روی زمین زانو بزنید، به جلو تکیه دهید و کف دست‌ها را روی زمین بگذارید.
  • زانوها را در راستای باسن قرار داده و دست‌ها درست در زیر شانه‌ها قرار بگیرند.
  • به‌طور همزمان یک بازو و پای مخالف را بکشید ‌به‌طوری که آنها با ستون فقرات هم‌تراز شوند.
  • به موقعیت شروع بازگردید.

پلانک پایین بدن یا معکوس

پلانک پایین بدن یا معکوس ورزشی برای گودی کمر

  • طوری بنشینید که پاهایتان در مقابل شما باشد و به عقب تکیه دهید. کمر شما باید در زاویه 45 درجه با کف زمین باشد.
  • دست‌های خود را طوری در کنار خود قرار دهید که کف دست‌ها رو به زمین باشند. بازوها باید در راستای شانه‌های شما و کمی پشت باسن شما قرار گیرند.
  • در حالی‌که وزن خود را روی دست و پاشنه خود نگه می‌دارید، به سقف نگاه کنید و باسن خود را بلند کنید. قسمت مرکزی بدن و عضلات باسن را منقبض کرده و بدن خود را صاف نگه دارید.
  • قبل از اینکه بدن خود را پایین بیاورید، این حالت را برای 10 تا 15 ثانیه نگه دارید.

پلانک قسمت بالای بدن و ساعد

پلانک قسمت بالای بدن و ساعد ورزشی اصلاحی برای گودی کمر

  • ساعد و زانوی خود را به اندازه عرض شانه باز کرده و روی کف زمین قرار دهید. اطمینان حاصل کنید که آرنج‌ها و شانه‌ها هم ردیف بوده و ساعدها را ‌به‌صورت صاف در مقابل خود نگه دارید.
  • هر دو زانو را از کف زمین بلند کنید، پای خود را به عقب برانید تا بدن خود را ‌به‌طور کامل کشش دهید. به پایین نگاه کنید تا مطمئن شوید گردن شما با بقیه ستون فقرات در یک راستا است.
  • موقعیت خود را نگه دارید، باسن خود را در حالی‌که قسمت مرکزی و باسن سفت هستند، در بالا نگه دارید.

پلانک پهلو

پلانک پهلو ورزشی برای اصلاح گودی کمر

یکی از ورزش‌های تثبیت‌کننده کمری توصیه شده، پلانک پهلو است.

  • به پهلوی راست خوابیده و پاها را جفت کنید. بازوی راست خود را در آرنج خم کنید تا ساعد شما در راستای شانه قرار گیرد.
  • عضلات قسمت مرکزی خود را منقبض کنید و باسن خود را تاجایی که بدن شما از سر تا انگشت پا یک خط مستقیم را تشکیل دهد بالا ببرید.
  • موقعیت را تا جایی که می‌توانید نگه دارید، بدون اینکه باسن شما رها شود.
  • این کار را در طرف مقابل نیز تکرار کنید.

پل باسن

پل باسن ورزشی اصلاحی برای گودی کمر

  • روی پشت خود بخوابید و زانوهای خود را خم کنید، پاها را به اندازه فاصله باسن از هم جدا کنید و پاشنه‌های خود را در چند سانتی متری باسن خود قرار دهید. بازوها را در کنار خود بگذارید، در حالی‌که دست‌ها به باسن نزدیک هستند.
  • عضلات سرینی (کفل) خود را فشار دهید و به پاشنه خود فشار وارد کنید تا باسن بالا بیاید. هدف از این کار، ایجاد یک خط مورب در بالای بدن شما، از شانه تا زانو است.
  • پیش از اینکه به آرامی به پایین برگردید، این موقعیت را برای 1-2 ثانیه نگه دارید.هنگام فعالیت، ضروری است حداقل 10 دقیقه را صرف گرم کردن و سپس خنک شدن کنید.

مدیریت لوردوز یا قوس کمر برای هر کودک به سن، میزان انحنا و میزان رشد اسکلتی باقی‌مانده او بستگی دارد. لوردوز همزمان با رشد کودک شما نیاز به آزمایش‌های مکرر توسط فیزیوتراپیست فرزندتان برای نظارت بر منحنی دارد. تشخیص زودرس مهم است.

درمان سردرد میگرنی با بیوفیدبک ازطریق کاهش استرس بدون عوارض و درد

بیوفیدبک

دوباره در دست‌ها و پاهایتان حس خارش و سوزن سوزن شدن دارید. چشم‌هایتان کدر می‌بیند و نقاط کور و تشعشعات رنگی می‌بینید. جدیداً احساس سبکی سر پیدا کرده‌اید و بوهای عجیب و غریب به مشامتان می‌رسد. به اندازه کافی درباره این احساسات شنیده‌اید که بدانید دلیل آن چیست. شما میگرن دارید. حتماً می‌دانید که علائمتان چطور شروع می‌شود ولی هیچ ایده‌ای درباره نحوه ابتلا به این بیماری ندارید. داروها می‌توانند میگرن و سایر انواع سردرد را تسکین دهند ولی افراد غالباً از درمان‌های تکمیلی و جایگزین برای تسکین یافتن استفاده می‌کنند.

یکی از دلایل شناخته شده برای شایع‌ترین انواع سردرد استرس است، از جمله سردردهای میگرنی و تنشی. پس دانشمندان به دنبال درمان‌های جایگزینی می‌گردند که هدف آن کاهش استرس است، همچون بیوفیدبک و ریلکسیشن، و در مطالعاتی که انجام شده تأثیر مثبت این درمان‌ها برای برخی افراد کاملاً واضح است. برخی افراد از درمان‌های غیرسنتی سردرد همچون طب سوزنی، ماساژ، گیاهان دارویی و رژیم غذایی می‌توانند سردرد را تسکین دهند ولی سایرین خیر.

میگرن چیست؟


این بیماری یکی از بیماری‌های ناتوان کننده است که باعث سردردهای بسیار شدید به همراه تهوع و استفراغ و حساسیت به نور و صدا می‌شود. سردردی که از میگرن ناشی شود معمولاً سردردی بسیار شدید و تپنده است که می‌تواند چندین ساعت الی چندین روز طول بکشد. هرچند میگرن خیلی بیشتر از سردرد است. سایر علائم بالینی این بیماری در هر شخص متفاوت است، ولی بیشتر افراد نقاطی را در بینایی خود می‌بینند و بینایی غیرشفافی دارند یا بوهای غیر عادی استشمام می‌کنند. احتمالاً نسبت به نور حساس شده و احساس دل درد و حتی استفراغ خواهید داشت. پزشکان کاملاً درباره علل سردردهای میگرنی مطمئن نیستند ولی فکر می‌کنند عدم تعادل در برخی از مواد شیمیایی مغز شاید نقشی در این سردردها داشته باشد. ژن‌ها و سایر عناصر نیز از دیگر فاکتورهای احتمالی هستند.

دلایل ابتلا به میگرن


در حالیکه محققین نتوانسته‌اند دلیلی برای سردرد میگرنی مشخص کنند، ولی می‌دانند که چند عامل باعث افزایش احتمال ابتلا به سردردهای میگرنی می‌شود، از جمله:

  • ژن‌های شما. اگر کسی در خانواده شما دچار سردردهای میگرنی است، شما نسبت به کسی که سابقه خانوادگی ابتلا به میگرن را ندارد، بیشتر در معرض ابتلا به سردردهای میگرنی هستید.
  • سن شما.سردردهای میگرنی می‌تواند در هر سنی بروز کند، ولی معمولاً اولین نشانه‌های آن را در نوجوانی تجربه خواهید کرد. سردردهای بیشتر در 30 سالگی تشدید شده و در سال‌های بعد عمر از شدت آنها کاسته خواهد شد.
  • جنسیت شما.زنان سه برابر بیشتر از مردان در معرض ابتلا به سردردهای میگرنی هستند.
  • تغییرات هورمونی.اگر شما نیز از جمله زنانی هستید که از قرص‌های ضدبارداری یا درمان جایگزینی هورمون استفاده می‌کنند، این داروها می‌توانند علائم میگرن را تشدید کنند. ولی برخی از زنان هم در هنگام مصرف این داروها به سردردهای میگرنی کمتری دچار می‌شوند.

تاثیر بیوفیدبک برای درمان سردردهای میگرنی


تاثیر بیوفیدبک

در ادامه چند راه حل برای سردردهای میگرنی آورده شده است. یکی از بهترین ابزارها استفاده از بیوفیدبک است که از طریق گرفتن اطلاعات از عضلات شخص، از آن اطلاعات برای کاهش استرس در بدن شخص استفاده می‌شود.

هنگامی که شما دست خود را بلند می‌کنید تا برای دوست خود دستی به نشانه سلام تکان دهید، یا زانوی خود را بلند می‌کنید تا قدم بعدی را در راه پله بردارید، شما این اعمال را کنترل می‌کنید. سایر عملکردهای بدن — همچون ضربان قلب، دمای پوست و فشار خون — بصورت غیر ارادی در اختیار سیستم عصبی شما هستند و این سیستم آنها را کنترل می‌کند. شما در مورد سریع‌تر کردن ضربان قلب خود فکر نمی‌کنید. تسریع ضربان قلب پاسخی به محیط اطراف شماست، همچون وقتی که عصبی، هیجان زده یا در حال ورزش کردن هستید.

ایده پشت بیوفیدبک آن است که با مهار کردن انرژی ذهن شما و آگاه شدن از آنچه در داخل بدن می‌گذرد می‌توانید کنترل بیشتری روی سلامتی خود به دست آورید. بیوفیدبک به شما کمک می‌کند تا با استفاده از اطلاعات (بازخورد یا همان فیدبک) درباره تنش عضلانی، دمای پوست، امواج مغزی و سایر سیگنال‌های بدن استرس خود را کاهش دهید. سنسورهای فلزی کوچکی به نام الکترود روی پوست شما قرار داده می‌شود تا این سیگنال‌ها را اندازه‌گیری کند. یک دستگاه این داده‌ها را به اعداد، امواج الکتریکی یا اصواتی روی یک صفحه نمایشگر تبدیل می‌کند. مطالعات نشان داده که در گردش خون داخل مغز در حین حمله میگرنی و در حین دوره‌های بدون درد بین دو حمله، تفاوت‌هایی وجود دارد. با استفاده از تمرینات بیوفیدبک، شخص می‌تواند گردش خون خود را به مغز تغییر داده و بهتر سردرد را مدیریت کند.

اکثر مطالعات انجام شده درباره بیوفیدبک نشان می‌دهد که این درمان در کودکان و بزرگسالان زمان سردردها را کوتاهتر کرده و همچنین تعداد دفعات آن را کاهش می‌دهد. بطور کلی، ظاهراً تأثیرات این درمان مشابه بسیاری از داروهایی است که برای درمان سر درد استفاده می‌شود و می‌تواند بخشی از درمان‌های اولیه برای میگرن باشد. می‌تواند در بخش فیزیوتراپی بسیاری از مراکز درمانی با متخصصین این درمان کار کنید تا نحوه استفاده از بیوفیدبک را آموزش ببینید.

درمان بیوفیدبک چگونه کار می‌کند؟


درمان بیوفیدبک

محققین کاملاً از نحوه یا علت کار بیوفیدبک مطمئن نیستند. البته این نکته را می‌دانیم که بیوفیدبک باعث افزایش ریلکسیشن می‌شود که می‌تواند به تسکین چند عارضه مرتبط با استرس کمک کند. در حین جلسات درمانی بیوفیدبک، الکترودهایی به پوست شخص چسبانده می‌شوند. می‌توان از سنسور انگشتی نیز استفاده کرد. این الکترودها/ سنسورها سیگنال‌هایی را به صفحه نمایش می‌فرستند، که به صورت صدا، پرتو نور یا تصویری است و نمایانگر نرخ ضربان و تنفس، فشار خون، درجه حرارت پوست، تعریق یا فعالیت عضلانی است.

هنگامی که تحت استرس قرار دارید، این عملکردها تغییر می‌کنند. ضربان قلب بیشتر می‌شود، عضلات سفت شده و فشار خون بالا می‌رود و همچنین تنفس سریع‌تر صورت می‌گیرد. می‌توانید این پاسخ‌های استرسی را در حین رخ دادن روی صفحه نمایشگر ببینید و سپس با تلاش برای متوقف کردن آنها بازخوردهای آنی بگیرید. جلسات بیوفیدبک معمولاً در مطب فیزیوتراپ انجام می‌شود، ولی برنامه‌های کامپیوتری وجود دارد که می‌تواند سنسورهای بیوفیدبک را به کامپیوتر خودتان متصل کند.

فیزیوتراپ به شما کمک می‌کند تا تمرینات ریلکسیشن را انجام دهید، که شما را آماده کنترل عملکردهای مختلف بدن می‌کند. برای مثال، می‌توانید از یک تکنیک ریلکسیشن کمک بگیرید تا امواج مغزی که در حین بروز سردرد فعال می‌شود را خاموش کنید.

چه تمرینات ورزشی ریلکس کننده‌ای برای درمان بیوفیدبک مورد استفاده قرار می‌گیرد؟


چندین تمرین ورزشی ریلکسیشن برای درمان بیوفیدبک مورد استفاده قرار می‌گیرد، از جمله:

  • تنفس عمیق
  • ریلکسیشن پیش رونده عضلات – متناوباً سفت کردن و سپس ریلکس کردن مجموعه عضلات مختلف
  • تصویر سازی هدایت شده — تمرکز بر روی یک تصویر به خصوص (همچون رنگ و بافت یک پرتقال) تا ذهن شخص متمرکز شده و احساس ریلکس شدن پیدا کند.
  • مدیتیشن با تمرکز حواس — متمرکز کردن افکار و رها کردن احساسات منفی

با پایین آوردن ضربان قلب، فشار خون نیز پایین آمده و تنش عضلانی تسکین می‌یابد و در همین حین شما بازخوردهای آنی را روی صفحه نمایش خواهید دید. در نهایت، یاد می‌گیرید که چگونه این عملکردها را بدون استفاده از ابزار بیوفیدبک خودتان کنترل کنید.

انواع مختلف بیوفیدبک و کاربرد آن ها


انواع بیوفیدبک

انواع مختلف بیوفیدبک که برای نظارت بر عملکردهای مختلف بدن استفاده می‌شود عبارتند از:

  • الکترومایوگرام (EMG).این نوع بیوفیدبک فعالیت و تنش عضلانی را اندازه گیری می‌کند. می‌توان از این برای کمر درد، سردرد، اختلالات عصبی، بازتوانبخشی عضلانی بعد از مصدومیت و ناخودداری استفاده کرد.
  • ترمال.این نوع بیوفیدبک حرارت پوست را اندازه‌گیری می‌کند. از این نوع می‌توان برای سر درد و بیماری رینود استفاده کرد.
  • نوروفیدبک یا الکتروانسفالوگرافی (EEG)این دستگاه امواج مغزی را ارزیابی می‌کند. از آن می‌توان برای اختلال نقص توجه – بیش فعالی (ADHD)، صرع و سایر اختلالات تشنجی استفاده کرد.
  • فعالیت الکترودرمال (EDA)این نوع بیوفیدبک تعریق را اندازه گیری کرده و از آن می‌توان برای درد و تشویش استفاده کرد.
  • تغییر پذیری ضربان قلب (HRA)این نوع بیوفیدبک نرخ ضربان قلب را اندازه‌گیری می‌کند. از آن می‌توان برای تشویش، آسم، بیماری مزمن انسدادی ریه و ناهنجاری در ضربان قلب استفاده کرد.

هر بخش درمان بیوفیدبک حدود 30 دقیقه طول می‌کشد. معمولاً می‌توانید در 10 جلسه یا کمتر مزایای بیوفیدبک را مشاهده کنید. بهبودی برخی عارضه‌ها همچون فشار خون بالا می‌تواند 20 جلسه یا بیشتر طول بکشد.

درمان صافی کف پا با ورزش: حرکات ورزشی برای تقویت عضلات و تاندون پا

کف پای صاف

به طور معمول، صافی کف پا بر اثر جبران قسمت پایینی ساق پا برای سفتی مفصل مچ پا اتفاق می‌افتد. صاف بودن کف پا باعث به وجود آمدن فضای بیشتری برای ساق پا جهت خم شدن بر روی مچ پا می‌شود. در حالی که ممکن است که صافی کف پا به مچ پا کمک کند ولی از طرفی نیز ممکن است باعث ایجاد فشار زیادی بر روی فاسیا پلانتار (باند بافت متصل کننده‌ی پاشنه به انگشتان پا) شود و نهایتا منجر به بروز درد و ناراحتی‌هایی همچون خار پاشنه، اسپلینت ساق پا و کمر درد شود. تحرک اجباری قوزک پا در پای قوس‌دار با استفاده از یک لاکروس یا توپ ماساژ جهت جلوگیری از از بین رفتن قوس باعث می‌شود تا باعث تحرک بهینه مچ پا شود.

اگرچه تمرینی که توسط یک فیزیوتراپیست توصیه می‌شود باعث تسکین موقتی و البته فوری برای درد ناشی از صافی کف پا می‌شود اما درمان صافی کف پا بر مبنای علت و میزان شدت آن متغییر است. اما آنچه که مسلم است این است که استفاده از کفش‌های ارتوپدی سنتی و مناسب جزء موارد ضروری هستند که فرد باید مد نظر قرار دهد. در واقع استفاده از کفش‌های ارتوپدی یکی از موثرترین ورزش‌های مربوط به پا برای درمان کف پای صاف به شمار می‌آیند لذا از پوشیدن کفش‌های پاشنه بلند به مدت طولانی خودداری کنید.

چه عواملی باعث صاف بودن کف پا و از بین رفتن قوس آن می‌شود؟‌


  • ممکن است که صاف بودن کف پا پدیده‌ای مادرزادی باشد و از همان بدو تولد وجود داشته باشد. همچنین کف پای صاف می‌تواند ارثی باشد یعنی درست همانطور که سایر ویژگی‌های فیزیکی و جسمانی را از والدین خود به ارث می‌بریم، صاف بودن کف پا نیز می‌تواند از والدین به فرزندان به ارث برسد.
  • در حالت عادی، کودکان کم سن و سال دچار کف پای صاف می‌شوند. قوس‌های کف پاها تنها زمانی ظهور پیدا می‌کنند که کودک بزرگ شده و شروع به ایستادن کند (هرچند گاهی‌اوقات می‌توان قوس کف پای نوزاد را در هنگام ایستادن وی بر روی نوک پا نیز مشاهده کرد). برخی از شرایط می‌تواند موجب صاف شدن کف پاها شود که عبارتند از:
  • آسیب دیدگی، التهاب و یا پاره‌گی تاندون‌ها به ویژه تاندون تیبیال خلفی
  • کشش تدریجی تاندون تیبیال خلفی (که در بین زنان بالای ۴۰ سال بیشتر شایع است. احتمالا پوشیدن کفش‌های پاشنه بلند برای دوره‌های طولانی مدت در ایجاد این وضعیت نقش داشته باشد.)
  • آسیب دیدن استخوان‌های پا یا قوزک پا
  • عارضه‌های موثر بر مفاصل و بافت‌های نرم از قبیل آرتروز
  • عارضه‌هایی موثر بر عصب‌ها از قبیل فلج مغزی، بیماری پارکینسون و دیستروفی عضلانی که در آن عضلات به مرور زمان سخت‌تر و ضعیف‌تر می‌شود.

برخی از مطالعات نشان می‌دهد که به مرور زمان صافی کف پا در بزرگسالان می‌تواند فشار غیرعادی بر روی مفصل قوزک پا وارد کرده و سبب آسیب دیدگی آن شود. یکی از عوارض غیرمستقیم صاف بودن کف پا ممکن است که بی‌اختیاری ادراری و یا ترشح مایع در حین انجام تمرینات باشد. هرچه قوس کف پا از انعطاف‌پذیری کمتری برخوردار باشد به همان اندازه نیروی بیشتری به کف لگن وارد می‌شود و عضلاتی را به لرزه در می‌آورد که بر بی‌اختیاری ادراری تأثیرگذار هستند. با این حال، در خصوص اینکه آیا صاف بودن کف پاها در بزرگسالان باعث بروز مشکلات جدی می‌شود یا نه هنوز ناشناخته است. برای مثال، پژوهشی در خصوص ورزشکارانی که کف پاهای آنها صاف است، نشان می‌دهد که احتمال آسیب‌دیدگی پاها و یا ساق‌ها در این دسته از افراد نسبت به سایر ورزشکارانی که کف پاهای آنها دارای قوس است هیچ تفاوتی نمی‌کند.

چگونه می‌توان صاف بودن کف پاها را تشخیص داد؟


چگونه می‌توان صاف بودن کف پاها را تشخیص داد؟

  • عموما پزشک و یا متخصص پا می‌تواند از طریق مشاهده‌ی پاهای فرد به هنگام ایستادن و یا راه‌ رفتن وی صاف بودن کف پاها را تشخیص دهد.
  • تجزیه و تحلیل رد پا و یا پدوگراف نیز می‌تواند در تشخیص این عارضه مورد استفاده قرار بگیرد.
  • اگر تغییرات به تازگی رخ داده باشد در این صورت پزشک درصدد پیدا کردن علت اصلی این تغییرات برمی‌آید. ممکن است که وی برای رسیدن به این هدف از آزمایش کردن تاندون‌ها استفاده کند و یا راه رفتن فرد را به دقت زیر نظر بگیرد. همچنین ممکن است پزشک برای کشف عامل اصلی صاف بودن کف پا از بخشی از پاها و یا شاید هم کل پای بیمار عکس و یا MRI  بگیرد.
  • خود فرد نیز می‌تواند از روی مشاهده‌ی رد پا و تماس کل کف پا با کف زمین به هنگام ایستادن با پاهای خیس به صاف بودن کف پاهای خود پی ببرد.
  • اگر انگشت بزرگ پای خود را تا حد ممکن به عقب بکشید و در این حالت خبری از قوس کف پاها نباشد در اینصورت به احتمال زیاد پای شما به هنگام راه رفتن وی یا دویدن به داخل خم می‌شود.

درمان کف پای صاف چیست؟


درمان کف پای صاف چیست؟

کودکانی که کف پاهای آنها صاف است به ويژه کودکان بلند قد و باریکی که دارای مفاصل آنها ار انعطاف‌پذیری خاصی برخوردار است غالبا اندازه‌ی پاهای آنها بیش از حد معمولی رشد می‌کند. بنا به ادعای کارشناسان این زمینه، اگر به هنگام ایستادن کودک بر روی نوک انگشتان پا، قوس کف پای وی شکل بگیرد در اینصورت احتمالا این روش می‌تواند به شکل گیری دائمی قوس کف پا کمک کرده و از صاف بودن کف پا ممانعت به عمل بیاورد. در حالت کلی، روش‌های درمانی محافظه‌کارانه جهت پیشگیری از صافی کف پا در دوران بزرگسالی (اختلال تاندون درشت نی خلفی) شامل مصرف مسکن‌ها و استفاده از کفی‌های طبی و ارتوپدی کفش که بصورت سفارشی ساخته می‌شوند، می‌باشد که از پیشرفت این وضعیت پیشگیری می‌کند. علاوه بر این، همچنین ممکن است که فیزیوتراپیست به شما پیشنهاد کندکه از شاک تراپی، لیزر درمانی و یا ورزش جهت درمان صافی کف پا استفاده کنید.

چه نوع ورزش‌هایی برای درمان صافی کف پا موثر هستند؟


بلند کردن انگشتان پای چپ

بلند کردن انگشتان پای چپ

ابتدا بر روی کف زمین بنشینید. انگشتان پای چپ و خود پایتان را طوری بلند کنید که پاشنه پا بر روی زمین باقی بماند. به مدت ۱۰ الی ۱۵ ثانیه این کشش را حفظ کنید و سپس همین تمرین را با پای راست انجام دهید. این ورزش را ۵ بار تکرار کنید.

زانوهای خود را خم کنید و دستانتان را در پشت آنها قرار دهید

  طوری بر روی کف زمین بنشینید که زانوهایتان خم شود و دستانتان را جهت حمایت از آن به پشت ببرید. پای خود را از روی زمین جدا کنید اما سعی کنید که در این حالت پاشنه‌ی پا بر روی کف زمین همچنان باقی بماند. انگشتان پاها را به مدت ۱۵ ثانیه منقبض کنید.

پاها را بر روی هم قرار دهید

پاها را بر روی هم قرار دهید

در حالت نشسته، پای چپ خود را همانند تصویر بالا بر روی پا راست بگذارید. قسمت‌های میانی پا را بر روی پای دیگر استراحت داده و کمی فشار به آن وارد کنید. این فشار را به مدت چند دقیقه حفظ کرده و سپس همین مراحل را در مورد پای راست (دارای کف صاف) تکرار کنید.

پاشنه‌های پاها را به هم بچسبانید

پاها را از هم دور کرده و کف پاشنه‌ها را به هم بچسبانید و در حالیکه اندکی پاها را از کف زمین جدا کرده‌اید، سعی کنید که انگشتان پا را از هم دور کنید تا جایی که احساس کشش در این پاها به شما دست دهد. پاها را به داخل خم کنید بطوری که انگشتان پا کف زمین را لمس کنند تا از این طریق قوسی در کف پا ایجاد شود.

پاهای خود را صاف دراز کنید

بر روی کف زمین بنشینید و پاهای خود را بصورت صاف دراز کنید بطوری که ساق‌های پا با کف زمین تماس داشته باشند. پای راست خود را از زمین بلند کرده و آخرین انگشت پای چپ را با آن لمس کنید. این تمرین یک حرکت کششی موثر برای ایجاد قوس در کف پا است.

در حالیکه پاشنه‌های پا از هم دور هستند، پاهای خود را به هم بچسبانید

پاها را به هم بچسبانید و سپس پاشنه‌ها را از هم دور کنید. بخاطر داشته باشید که به هنگام دور کردن پاشنه‌ها، انگشتان پاها به هم چسبیده باشند. این حرکت تمرینی را در حالت نشسته انجام دهید تا از آن بهترین نتیجه‌ی ممکن را بگیرید. همچنین می‌توانید در حالی‌ که تمامی انگشتان پا را به هم چسبانیده‌اید و زانوها را از هم دور نگه داشته‌اید سعی کنید که پاشنه‌ها را نیز از یکدیگر جدا کنید. برای مدتی این حالت را حفظ کرده و سپس بعد از استراحت کوتاهی، مجددا آن را تکرار کنید.

توپ تنیس

توپ تنیس

پاشنه‌های خود را طوری بر روی یک توپ تنیس قرار دهید که انگشتان بزرگ پا با کف زمین تماس داشته باشند. به کمک یک میله و یا شئ سعی کنید که تعادل خود را حفظ کنید. سعی کنید که وزن بدن خود را بر روی پاشنه راست خود بیندازید و سپس به آن استراحت دهید. این بار تمام وزن بدن خود را بر روی پاشنه پای چپ بگذارید و به همین ترتیب فشار را هر بار بر روی یکی از پاها بیندازید. در حین انجام این ورزش، نفس عمیق بکشید چراکه باعث افزایش کشش و آرام‌شدن عضلات ساق و کف پا می‌شود. می‌توان از این حرکت ورزشی برای درمان کف پای صاف استفاده کرد. همیشه از کفش‌های تنگی که قوس کف در آنها احساس راحتی می‌کند بپوشید و از پوشیدن کفش‌های پاشنه بلند برای کشش مداوم خودداری کنید.

آيا جراحی هم برای درمان پس پلانوس توصیه می‌شود؟


در برخی از موارد، ممکن است که برای اصلاح وضعیت کف پا به ناچار باید از شیوه‌های عمل جراحی به نام استئومی یا آرترودز استفاده کرد. معمولا استفاده از این روش‌های جراحی باعث دراز شدن تاندون آشیل شده و تاندون‌های موجود در کف پا را تنظیم می‌کنند. به کمک یکی از این روش‌ها با استفاده از ایمپلنت می‌توان قوس کف پا را اصلاح کرد. البته ناگفته نماند از آنجایی که استفاده از این روش‌های جراحی، عوارض احتمالی مربوط به خود را به همراه دارند لذا بهتر است که ابتدا از روش‌های درمانی محافظه‌کارانه استفاده کرد و در صورت عدم‌نتیجه‌گیری به سراغ این روش‌ها آمد.

“کپی فقط با ذکر منبع و لینک بلامانع است.”

درمان پای پرانتزی بزرگسالان: اختلالی ناشی از انحراف در اندام تحتانی

پای پرانتزی بزرگسالان

ژنوواروم یا پای پرانتزی – به این عارضه پای پرانتزی نیز گفته می‌شود زیرا ظاهر هر دو زانو بصورت خمیده دیده می‌شود، این خمیدگی از داخل زانوست بجای آن که مطابق زانوهای معمولی اندکی از بیرون خمیده باشد. این عارضه یکی از بدشکلی‌های شایع پایین تنه در میان کودکان و افراد مسن است. به عبارت ساده‌تر برای توصیف پای پرانتزی (ژنوواروم یا پای پرانتزی)، این عارضه یک بدشکلی است که مشخصه آن به هم ریختن زاویه میانی پا در ارتباط با ران‌هاست؛ خمیدگی به سمت خارج پاها.

به خاطر داشته باشید که خمیدگی پاها در کودکان نوپا و کودکان زیر سه سال طبیعی است. هرچند اگر این عارضه با رشد کودک پس از سن سه سالگی برطرف نشد، یا کودک نوجوان یا یکی از بزرگسالان اطرافتان پاهای پرانتزی دارند باید به فکر درمان آنها باشید. دانستن نحوه ترمیم پای پرانتزی در کودکان و بزرگسالان حیاتی است زیرا این عارضه می‌تواند نشانه‌ای از یک مشکل زمینه‌ای بسیار جدی‌تر باشد که باید برطرف شود. علاوه بر این، اگر این عارضه درمان نشود می‌تواند منجر به عارضه‌های جدی‌تری همچون آرتریت شود.

 علل ژنوواروم یا پای پرانتزی


علل ژنوواروم یا پای پرانتزی

  • اختلالات دژنراتیو همچون آتروز استخوان زانو
  • اختلالات مرتبط با شغل
  • برخی از بیماری‌های زانو همچون بیماری پاژه

در برخی موارد این عارضه می‌تواند تنها در یک زانو دیده شده و علل این پدیده:

  • عفونت در استخوان همچون استئومیلیت
  • تروما نزدیک به صفحه رشد اپی فیز فمور (سر استخوان ران)
  • ترومای سر پایینی فمور و سر بالایی تیبیا و غیره.

چه کسانی در معرض خطر ابتلا به ژنوواروم یا پای پرانتزی قرار دارند؟


این عارضه در میان زنان مسن شیوع بیشتری دارد بخاطر عارضه تحلیل رفتن مفاصل زانو که به آن آرتروز استخوان زانو نیز گفته می‌شود. بدشکلی اولیه ژنوواروم یا پای پرانتزی، خمیده شده زانوها به سمت داخل است. در پاسخ به این ناهنجاری، ناهنجاری ثانویه در استخوان تیبیا (درشت نی) و پا رخ می‌دهد.

  • بیماران از درد در حین راه رفتن، ایستادن و غیره شکایت می‌کنند
  • ممکن است لنگ زدن نیز در این بیماران دیده شود
  • در انجام دادن فعالیت‌های روزمره زندگی دشواری دارند.
  • در نشستن به حالت اسکوات روی زمین دشواری دارند.

ترمیم پاهای پرانتزی برای بزرگسالان و مکمل‌ها


بزرگسالانی که سعی می‌کند پاهای پرانتزی خود را صاف کنند، باید تغییرات صحیحی در شیوه زندگی خود ایجاد کنند، مخصوصاً در رژیم غذا و تمرینات ورزشی.

مکمل

 مکمل ویتامین D همچنان برای کسانی که می‌خواهند پاهای پرانتزی خود را صاف کنند مهم است و مکمل کلسیم نیز به همین اندازه اهمیت دارد. بسیاری از بزرگسالان در هر دوی این مواد ضروری کمبود دارند، بزرگسالانی که می‌خواهند شکل استخوان‌ها و عضلات خود را تغییر دهند باید سخت‌تر تلاش کنند تا بتوانند به نتایج مورد نظر خود برسند.مصرف مکمل همراه با پروتئین و دریافت پروتئین‌های خوراکی به مقدار کافی نیز به همان اندازه برای بزرگسالانی که درگیر این وضعیت هستند از اهمیت خاصی برخوردار است. بسیاری از تمرینات ورزشی برای پاهای بزرگسالان مستلزم تغییر جهت استخوان‌ها و ساختن عضلات پاهاست. ساخت عضله مستلزم مصرف پروتئین بیشتر است زیرا پروتئین عمدتاً در سنتز عضلات شرکت می‌کند. درمان در این گروه سنی شامل بر روش‌های زیر است:

مدیریت با فیزیوتراپی

متخصص طب فیزیکی برای درمان ژنوواروم به بیمار آموزش های زیر را خواهد داد:

  • پرهیز کردن یا به حداقل رساندن فعالیت‌های استقامتی با زانوی خمیده و کاهش وزن بدن برای کاهش بار وارده بر مفاصل
  • در صورت وجود پرفشاری مفصلی تحریک پالسی گالوانیک با ولتاژ بالا، درمان مداخله‌ای، تحریک الکتریکی قوی فارادی یا TENS می تواند برای تسکین درد استفاده شود
  • هنگامی که حرکات زانو محدود به انقباض با الگوی کپسولی است، کشش کپسولی، ماساژ بافت نرم، تکنیک‌های تحرک بخشی و غیره برای کشیدگی کپسول سفت مفید است
  • کشش همسترینگ، TA، عضله نزدیک کننده باسن و چرخاننده‌های خارجی باسن نیز برای تسکین درد و تغییر محور مفصل ضروری است
  • کشش چهار سر ران و همسترینگ نیز به کاهش بار وارده بر مفصل و محافظت از مفصل کمک می‌کند

تمرینات بدنی

تا حد مشخصی، تمرینات ورزشی ترمیم پاهای پرانتزی برای بزرگسالان تنها ورزش کردن است. بزرگسالانی که می‌خواهند پای پرانتزی خود را ترمیم کنند، باید عضلات پای خود را بسازند. برای انجام این کار روش‌های مختلفی وجود دارد. با استفاده از یک دوچرخه، چه ثابت و چه متحرک فرد می‌تواند عضلات پای خود را ساخته و تقویت کند. برخی افراد می‌گویند با استفاده از اسکی فضایی به این مهم دست یافته‌اند، این دستگاه می‌تواند شدیداً عضلات پا را درگیر کند.

تمرینات عضلات نزدیک کننده باسن

تمرینات ورزشی برای  عضلات نزدیک کننده باسن نیز می‌تواند به درمان پای پرانتزی کمک کند، از طریق تقویت گروه عضلات نزدیک کننده در ناحیه باسن. اگر عدم تعادل در این گروه عضلات وجود داشته باشد، می‌تواند منجر به پای پرانتزی گردد. برای بررسی کردن ضعف یاقدرت عضلات نزدیک کننده، فقط کافیست سعی کنید زانوهای خود را حالت نشسته به هم برسانید. اگر در انجام این کار با سختی زیادی مواجه هستید، این نشانه‌ای از ضعیف بودن عضلات نزدیک کننده باسن است که می‌توان آنها را از طریق تمرینات ورزشی مختلفی به مرور زمان تقویت کرد.

تمرینات بدنی هوازی و بی‌هوازی

برای ترمیم پای پرانتزی در بزرگسالان، افراد با به اندازه تمرینات بی‌هوازی به فکر انجام دادن تمرینات هوازی نیز باشند. بسیاری از تمرینات کششی می‌توانند به مردم کمک کنند تا به آرامی پاهایشات در وضعیت صاف‌تری قرار گیرد. این تمرینات برای تقویت پای پرانتزی معمولاً باعث احساس سوزن سوزن می‌شوند، ولی در صورت انجام دادن صحیح آنها، تمرینات ورزشی برای ترمیم پای پرانتزی در بزرگسالان نباید دردی داشته باشد.

کش‌های مقاومتی

کش‌های مقاومتی

شاید برای برخی افراد کش‌های ساده مقاومتی بسیار مفید باشد. آنها می‌توانند هر دو پا را داخل کش‌های مقاومتی قرار دهند و خود به پشت دراز بکشند. در این وضعیت، بیماران می‌توانند اندکی هر دو پای خود را به سمت داخل بکشند، به گونه‌ای که بتوانند اندکی زانوهای خود را حس کنند. با انجام چند بار تکرار این تمرین، در اکثر روزهای هفته فرد می‌تواند جهش بلندی به سمت ترمیم پاهای پرانتزی خود  بردارد.

یوگا

یوگا

برخی از تمرینات ورزشی ترمیم پاهای پرانتزی تنها مستلزم افزایش طول تمام عضلات درگیر است، و هر تمرینی که بتواند همسترینگ را کش دهد می‌تواند به این مهم نائل شود. حرکت سگ با صورت پایین واقعا می‌تواند به این مسئله کمک کند. این حرکت مستلزم آن است که بیمار خم شده و کف دست‌های خود را روی زمین روبروی خود بگذارد، در حالی که جلوی پاهای خود را در تعادل ناه داشته است. کسانی که این حرکت را انجام می‌دهد به شدت همسترینگ خود را احساس می‌کنند، که می‌تواند بر زانوهای آنها و پای پرانتزیشان تأثیر گذار باشد.

جراحی

 برای کسانی که می‌خواهند نحوه ترمیم پای پرانتزی را یاد بگیرند، شاید جراحی اولین گزینه آنها نباشد. هرچند، جراحی پای پرانتزی اغلب اوقات تنها راه حل برای موارد شدید این بیماری است. جراحی تنها راهی است که کاملاً پای پرانتزی را در بزرگسالان ترمیم می‌کند. شایع‌ترین نوع جراحی برای ترمیم پای پرانتزی استئوتومی است. این عمل جراحی از طریق هدف قرار دادن نقطه صافی پاها و موازی شدن مفصل زانو و قوزک به ترمیم پای پرانتزی کمک می‌کند. هزینه این جراحی در هر منطقه و هر کشور متفاوت است. همچنین ممکن است تا دو ماه طول بکشد تا شخص کاملاً بعد از این جراحی ریکاوری شود.

“کپی فقط با ذکر منبع و لینک بلامانع است.”

سیاتیک در دوران بارداری: وضعیتی دردناک اما موقتی برای زنان باردار

سیاتیک

حتماً پیش از این نیز می‌دانستید که در دوران بارداری خیلی از نخستین‌ها را تجربه خواهید کرد – همچون احساس خارق‌العاده اولین حرکت کودک داخل شکم. ولی کمردردی که هم وجود دارد که به نظر هیچگاه تسکین نخواهد یافت. شاید این موضوع دقیقاً آن چیزی نباشد که وقتی که برای اولین بار خود را در دوران بارداری تصور کردید، انتظار تجربه کردنش را داشته باشید، با تمام آن جلال و جبروتی که دیگران از دوران بارداری می‌سازند. در حالیکه اکثر مادران آینده دردی مبهم و تپنده را در وسط کمر یا بالای باسن خود احساس می‌کنند، درصد کمی از مادران نیز با درد سوزاننده سیاتیک در دوران بارداری درگیر هستند – عارضه‌ای دردناک و خوشبختانه موقتی.

در دوران بارداری، درد سیاتیک می‌تواند دردناک و ناامید کننده باشد. حرکات کششی می‌تواند درد سیاتیک را با کاهش تنش عضلات و افزایش تحرک در لگن، پایین کمر و پاها بهبود بخشد> ممکن است درد سیاتیک در صورت نشستن یا ایستادن برای مدت زمان طولانی بدتر شود. به همین خاطر حتماً سعی کنید در طول روز موقعیت‌های نشستن و ایستادن خود را تغییر دهید. به بدن خود گوش دهید و فعالیت‌هایی که باعث وخامت درد سیاتیک می‌شود را متوقف کنید. همیشه پیش از شروع فعالیت ورزشی با پزشک خود صحبت کنید. اگر هرگونه علامتی همچون سرگیجه، سردرد یا خونریزی داشتید ورزش را متوقف کرده و به دنبال کمک پزشکی باشید.

سیاتیک در دوران بارداری چه عللی دارد؟ 


برخلاف باور عمومی، سیاتیک معمولاً بخاطر بارداری ایجاد نمی‌شود. ولی اگر شما نیز جزء آن دسته معدود از افراد هستید که این درد را در دوران بارداری خود تجربه می‌کنند، می‌توانید تقصیر را به گردن این مضنونین همیشگی بیاندازید.

  • افزایش وزن و افزایش ذخیره مایعات می‌تواند فشار زیادی روی عصب سیاتیک بیاورد و در جایی که این عصب از میان لگن عبور می‌کند را تحت فشار قرار دهد.
  • رحم در حال رشد شما نیز احتمالاً بر عصب سیاتیک در بخش زیرین ستون فقرات فشار وارد می‌کند.
  • شکم و سینه‌های در حال رشد شما مرکز ثقل بدن را به سمت جلو تغییر می‌دهد و قوس کمری (انحنای بالای باسن) شما را کش می‌دهد. این می‌تواند باعث شود عضلات باسن و ناحیه لگن سفت شده و بر عصب سیاتیک فشار وارد آورند.
  • احتمالات دیگر؟ هنگامی که کودک در سه ماه سوم بارداری شروع به تغییر وضعیت برای قرار گرفتن در وضعیت مناسب زایمان می‌کند، سر او می‌تواند مستقیماً روی عصب قرار گیرد، که باعث درد شدیدی در باسن (کمر و پاها) خواهد شد.

علائم درد سیاتیک در دوران بارداری


علائم درد سیاتیک در دوران بارداری

علائم درد سیاتیک عبارتند از:

  • درد گهگاهی یا دائمی در یک طرف باسن یا پا
  • درد در طول مسیر عصب سیاتیک، از باسن به پایین در پشت ران‌ها تا پاها.
  • درد سوزاننده، تیر کشنده و تیز
  • بی حسی، سوزن سوزن شدن یا ضعف در پا یا ساق درگیر
  • دشواری در راه رفتن، ایستادن یا نشستن

اگر نگران این درد هستید همیشه با پزشک خود صحبت کنید.

عوامل خطر درد سیاتیک در دوران بارداری 


زنانی که اضافه وزن دارند بیش از سایرین در معرض خطر ابتلا به کمردرد یا درد سیاتیک در دوران بارداری هستند. این مسئله حتی در صورتی که پیش از این هیچگاه کمر درد را تجربه نکرده باشند نیز صادق است. بسیاری از متخصصین زنان و زایمان و متخصصین ستون فقرات تصدیق می‌کنند که زنانی که شیوه زندگی فعال و سالمی دارند – از جمله تمرین منظمی که در دوران بارداری نیز ادامه یابد – بارداری بسیار راحت‌تری بدون احساس کمر درد و لگن یا درد تیر کشنده سیاتیک خواهند داشت.متأسفانه اگر هیچ سابقه قبلی از مشکلات کمر نداشته باشید و همچنین شیوه زندگیتان نیز بسیار سالم باشد، باز هم می‌توانید در طول دوران بارداری به کمردرد مبتلا شوید. معمولاً درمان‌های ساده حمایتی و غیرجراحی کفایت خواهد کرد. در موارد بسیار نادر، انجام میکروجراحی برای درمان فتق دیسک حاد کمری که باعث علائم شدید عصبی شده است می‌تواند در دوران بارداری ضروری شود. این سناریو باید ورودی درمان OB/GYN را شامل شود، ولی معمولاً می‌توان آن را بدون خطری برای بارداری بیمار یا کودک او انجام داد.

 متخصصان مراقبت های بهداشتی چگونه سیاتیک را تشخیص می‌دهند؟ 


سیاتیک با معاینه جسمانی و سابقه پزشکی تشخیص داده می‌شود. علائم معمول و برخی اقدامات معایناتی خاص به متخصصین مراقبت‌های بهداشتی کمک می‌کند تا سیاتیک را تشخیص دهند. گاهی اوقات، از عکس رادیولوژی و سایر تست‌ها، همچون سی تی اسکن، اسکن MRI و الکترومایوگرام استفاده می‌شود تا علل دقیق سیاتیک کاملاً مشخص شود.

چه کاری برای تسکین سیاتیک می‌توان انجام داد؟ 


درمان‌های اولیه

درمان محتاطانه (بدون جراحی) کمر درد در بارداری معمولاً شامل عملکرد فعالیت‌های مناسب ورزشی و استفاده از نیروهای مناسب بدن است. این تلاش‌ها، پوسچر مناسب را بهبود بخشیده و از آن حمایت می‌کنند، که برای اجتناب از فشار غیر ضروری بر ساختارهای حمایتی ضروری است.

  • از کمپرس گرم روی نقاطی که در آنها احساس درد می‌کنید، استفاده نمایید.
  • هنگامی می‌توانید، استراحت کنید – دراز کشیدن و استراحت در یک وضعیت راحت می‌تواند بخشی از درد کمر و پاها را تسکین دهد.
  • روی طرفی از بدن که دردی ندارد دراز بکشید. برای مثال، اگر درد را در سمت چپ خود احساس می‌کنید، روی سمت راست بدن خود دراز بکشید. و نگران خوابیدن روی این طرف از بدن نباشید، حتی با وجود اینکه گفته می‌شود “بهترین” وضعیت خوابیدن برای زنان باردار معمولاً طرف چپ آنهاست.
  • برای راحتی بیشتر در شب‌ها، از تشک سفت استفاده کنید بهمراه تعدادی زیادی حمایت کمر و بالشت بارداری یا یا بالشت معمولی را بین پاهای خود قرار دهید تا لگنتان را در موقعیت بهتری قرار دهد و بخشی از فشار از روی عصب سیاتیک برداشته شود.
  • شنا کردن نیز می‌تواند فشار را کاهش دهد، زیرا خاصیت شناوری آب موقتاً وزن بارداری را از روی ستون فقرات برمی‌دارد.
  • سعی کنید به آرامی وزن اضافه کنید – افزایش وزن سریع می‌تواند باعث واردن شدن فشار بیش از حد روی عصب سیاتیک شود. اگرچه ممکن است برای هر شخص متفاوت باشد، ولی زنانی که شاخص BMI نرمالی پیش از بارداری دارند، باید عموماً سعی کنند حدود 3 الی 4 پوند وزن در سه ماهه اول افزایش داشته باشند، در سه ماهه دوم 14 پوند دیگر و در سه ماهه سوم نیز 10 پوند دیگر اضافه کنند، تا افزایش وزن کلی بدن آنها در دوران بارداری 25 تا 35 پیوند باشد.
  • اگر درد شدید است، با پزشک خود صحبت کنید، او احتمالاً مصرف استامینوفن را با دوزی که درد را از آستانه درد پایین بیاورد و در عین حال خطری برای شما و کودکتان نداشته باشد تجویز خواهد کرد.

درمان دارویی 

داروهایی در درمان سیاتیک مورد استفاده قرار می‌گیرند عبارتند از: مسکّن‌های درد، آرام بخش عضلات، ضد التهاب‌ها و داروهای ضد افسردگی داروهای ضد افسردگی در حقیقت می‌تواند در این زمینه با کاهش ادراک درد در مغز به تسکین درد کمک کنند. سایر داروهایی که می‌توانند مفید باشند عبارتند از: گاباپنتین (نورونتین) و دولوکستین (سیمبالتا). داروهای کورتیزون چه بصورت خوراکی چه بصورت تزریق موضعی (تزریق اپیدورال) می‌تواند گاهی اوقات در تسکین درد سیاتیک مفید باشد. در دوران بارداری، این داروها را باید تنها با تجویز پزشک مصرف کرد.

فیزیوتراپی 

مراجعه به فیزیوتراپ متخصص در زمینه درمان‌های دردهای پیش/پس از زایمان می‌تواند زمینه کاهش یا تسکین دردهای ناخواسته بارداری در پایین کمر بسیار مفید باشد. اگر درمان بیشتر کمر درد نیاز باشد، فیزیوتراپ باید شخصاً شما را معاینه کند و طرح درمانی خاصی را برای شما پیشنهاد کند.

فیزیوتراپی با امواج ماوراء صوت

فیزیوتراپی با امواج ماوراء صوت

خارق العاده نبود اگر می‌توانستید نحوه انقباض عضلات خود را در حین انجام تمرینات ورزشی می‌دیدید؟ با استفاده از امواج ماوراء صوت تشخیصی، می‌توانیم لایه‌های مختلف انقباض عضلانی، رها شدن عضلات و از همه مهم تر زمان بندی انقباض عضلات، اندازه آنها و حتی میزان بافت چربی موجود درون عضلات پیر و پژمرده را ببینیم. بله، همچون دیدن کودک بدنیا نیامده. از فیزیوتراپی با امواج ماوراء صوت می‌توان برای بازآموزی هر عضله‌ای از جمله سیاتیک استفاده کرد.

 تمرینات ورزشی برای کمر درد در دوران بارداری 

تفویت عضلات شکمی، عضلات کمر، قاعده لگن، باسن و عضلات ران می‌تواند به طرز موثری به پیشگیری و کاهش درد کمر کمک کند. توصیه می‌شود که تمرینات کششی در به شیوه‌ای آرام و کنترل شده انجام شود. موارد زیر تمرینات توصیه شده‌ای برای هر گروه عمده عضلات هستند:

چرخش‌های لگن (برای عضلات شکمی):  

چرخش‌های لگن (برای عضلات شکمی

ساده‌ترین راه برای یادگیری چرخش لگن این است که به پشت دراز بکشید و زانوهای خود را خم کنید، پاهای خود را روی زمین استراحت دهید. دستان خود را روی کمر خود بگذارید، احتمالاً متوجه فاصله‌ای بین زمین و کمر خود خواهید شد. حالا سعی کنید بخش زیرین ستون فقرات را روی زمین کاملاً صاف کنید و به زمین بچسبانید، به گونه‌ای  که هیچ فاصله‌ای بین کمر و زمین احساس نکنید. باسن کاملاً باید در حالت ریکس بشد تا عضلات شکمی کاملاً ایزوله باشند. چرخش لگن را می‌توان در حالت درازکش، ایستاده، روی دست‌ها و زانوها یا نشسته انجام داد.

تمرینات کگل (برای عضلات قاعده لگن): 

تمرینات کگل

برای تمرین دادن عضلات کف لگن، سعی کنید در ذهن خود بالا کشیدن عضلات ناحیه واژن را به سمت بالا و داخل متصور شوید. در انجام این حرکت نمی‌توانید سفت شدن باسن، ران‌ها یا عضلات شکمی را حس کنید.

بالا بردن دست و پا (برای عضلات کمر و باسن): 

بالا بردن دست و پا

روی زانوها و دست‌های خود به حالت چهار دست و پا قرار بگیرید و ستون فقرات خود را صاف کنید. چرخش لگن را انجام دهید تا لگن خود را ثابت کنید و سپس دست راست و پای چپ خود را از روی زمین بلند کرده و در خطی راست همراستا با عضلات کمر خود نگاه دارید. در این وضعیت باقی مانده و سپس به آرامی دست و پاهای خود را پایین بیاورید. سپس با دست و پای دیگر خود همین حرکت را تکرار کنید. اگر در حفظ تعادل خود در این وضعیت مشکل دارید، می‌توانید تمرین را اصلاح کرده و تنها یک دست و سپس یک پای خود را به صورت جداگانه بالا بیاورید.

“کپی فقط با ذکر منبع و لینک بلامانع است.”